پيغمبر ( ص ) كه توبهكاران چون ظاهر نشود اثر توبه أو پس نيست توبهكار بايد راضى كند خواهندگان را واعاده كند نماز را وتواضع كند ميان خلايق وبپرهيزد نفس خود را از شهوتها وباريك سازد گردن خود را بروزه روز وزرد گرداند رنگ خود را بقيام شب وتهى سازد شكم خود را بكم خوردن وگمان گرداند پشت خود را از ترس دوزخ وبگدازد استخوان خود را بشوق بهشت ونرم گرداند دل خود را از هول ملك الموت وخشك گرداند پوست خود را بر بدن خود بفكر آخرت پس اينست نشان توبه وچون به بيند بندهء را بر اين صفت پس أو توبهكننده خالص است از براي خود از جابر بن عبد اللَّه انصارى گفت آمد زنى نزد پيغمبر ( ص ) وعرضكرد يا رسول اللَّه زنى كشت فرزند خود را آيا هست أو را توبه پس فرمود آن حضرت أو را كه قسم بخداوندى كه جان محمد بدست اوست كه اگر أو كشته باشد هفتاد پيغمبر را بعد از آن توبه كند وپشيمان شود وداند خدا أو را كه أو باز نميگردد بآن گناه هرگز قبول كند خدا توبه أو را وعفو كند از وى بدرستى كه در توبه گشاده است در ميان مشرق ومغرب وبدرستى كه توبه كار از گناه چون كسى است كه نيست أو را هيچ گناه وفرمود پيغمبر صلّى اللَّه عليه وآله كه آيا ميدانيد چيست توبه عرض كردند نه فرمود آن حضرت كه هر كه چون توبه كند وخوشنود نگرداند خواهندگان را پس نيست أو توبه كار وهر كه توبه كند وزياد نكند عبادت را پس نيست أو توبه كار وهر كه توبه كند وتغيير ندهد رفيقان خود را پس نيست أو توبه كار وهر كه توبه كند وتغيير ندهد جاى نشستن خود را وطعام خود را پس نيست أو توبه كار وهر كه توبه كند وتغيير ندهد خوى خود را ونيت خود را پس نيست أو توبه كار وهر كه توبه كند
و
جامع الأخبار ( معارج اليقين في أصول الدين ) ( كاشف الأستار در ترجمه جامع الأخبار ) ( فارسي ) — صفحة 160
مساهمون: الشيخ محمد الشعيري السبزواري
ص١٦٠