شويد از سختى عذاب وهر كه حفظ نكند وصيت مرا پس چه باشد حال أو پيش خداى تعالى
فصل هفتم در عقوبت دشنام دادن زنان
( 1 ) فرمود خداى تعالى در سورهء نور
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
يعنى بدرستى كه آنان كه دشنام ميدهند زنان پرهيزكار بيخبر از فجور مؤمنان را ملعون ميباشند در دنيا وآخرت وايشانراست عذابي بزرگ ونيز فرموده در سوره نور
وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً وَلا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
وآنان كه دشنام ميدهند زنان پرهيزكار را ونمياورند چهار گواه پس بزنيد ايشان را هشتاد تازيانه وقبول مكنيد ايشان را بگواهى هرگز واينان ايشانند كه بيرون روندگانند از أطاعت خدا وفرمود رسول خدا ( ص ) كه هر كه دشنام دهد زن خود را بزنا بيرون رود از جميع ثوابهاى خود چنانچه بيرون مىآيد مار از پوست خود ونوشته شود از براي أو بهر موئى كه بر بدن أو است هزار گناه وفرمود آن حضرت عليه السلام كه دشنام مدهيد زنان خود را بزنا كه آن مثل طلاقست وپرهيز كنيد از غيبت كه آن مانند كفر است وبدانيد كه بدرستى كه دشنام وغيبت ضايع ميكند عمل صد سأله را وفرمود آن سرور كه هر كه دشنام دهد زن خود را بزنا فرود آيد بر وى لعنت وقبول نشود از وى فرضى وسنتي وفرمود صلّى الله عليه وآله كه دشنام نميدهد زن خود را مگر آنكه ملعونست يا آنكه منافق است از براي آنكه دشنام از كفر است وكفر در دوزخ است ودشنام مدهيد زنان خود را كه در دشنام دادن ايشان پشيمانى است وعقوبت سخت