كردن ، بر كشتگان مىگرديد و اگر كسى رمقى داشت او را تمام مىكشت ، گفت :
برسيدم ( 1 ) ابو جهل را ديدم خويشتن ( 2 ) در ميان كشتگان پنهان كرده . چون او را بديدم از ميان كشتگانش بيرون كشيدم و پاى بر ( 3 ) نهادم و بر پشت او شدم . به من برنگريد ، گفت : يا رويعى الغنم لقد ار تقيت مرتقى صعبا ، اى شبانك گوسپندان بر بالاى بلند شدهاى ! گفتم : اى ملعون هم تكبّر كنى در اين جاى ؟ آنگه گفت :
دانم كه مرا بخواهى كشتن . گفتم : بلى . گفت : سه وصيّت مىكنم تو را . گفتم :
بگو . گفت : محمّد را بگو كه من در جهان از تو دشمنتر كسى را نداشتم [ 26 - پ ] ، و مرا به شمشير من بكش كه شمشير تو كند است ، و سر من كه ببرى از سينه ببر تا چون پيش محمّد برى از او بشكوهد .
گفتم : امّا حديث دشمنى تو محمّد را ، خدا تو را از آن دشمنتر دارد . و امّا كشتن تو به تيغ تو ، و اللَّه كه جز به تيغ خود نكشم تو را بر رغم تو . و امّا سر بريدنت ، جز در زنخ نبّرم تا هر كدام ( 4 ) حقيرتر باشد .
گفت : آنگه سرش ببريدم و خواستم تا برگيرم . قوّت نداشتم ، رسنى در او بستم و بر زمين مىكشيدم تا پيش رسول بردم . رسول - عليه السلام - مرا بشارت داد و خداى را شكر كرد .
و در خبر است كه ابو جهل گفت : اگر بدانستمى كه محمّد پيغامبر است هم ايمان نياوردمى به او براى آن كه استنكاف آمدى مرا از آن كه متابعت كردمى غلامى قرشى را .
و در خبر است كه رسول - عليه السلام - گفت : هر امّتى را فرعونى بوده است ، و فرعون اين امّت ابو جهل است .
* ( أَ يَحْسَبُ الإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً ) * ، گفت : آدمى مىپندارد كه او را مهمل
هامش
( 1 ) . آد ، گا و .
( 2 ) . آج ، آد ، گا را .
( 3 ) . آج او .
( 4 ) . كا : هر چه .