ايشان دادم كه : * ( ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ ) * . و از اين جا رسول - عليه السّلام - هر دو را به هم مقرون كرد . ميراث را و وارث را ، فى
قوله : انّى مخلَّف فيكم ما ان تمسّكتم بهما لن تضلَّوا ، كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى و إنّ اللَّطيف الخبير اخبرنى انّهما لن يتفرّقا حتّى يردا علىّ الحوض .
و وجه ديگر آن كه به يك قول « اورثنا » را تفسير دادند بر « اعطينا » ، ما داديم كتاب و آنچه خداى دهد نصّ باشد از قبل او نه اختيار . و از قبل تو درست شد كه وارث كتاب آنانند كه كتاب به ايشان دادند ، و آن اين جماعت منصوص عليهماند .
وجه ديگر آن كه گفت : * ( اصْطَفَيْنا ) * ، برگزيديم : از الفاظ اختيار هيچ لفظ از اين خاصتر نيست از اختيار و اجتبا ( 1 ) ، براى آن كه اسم از او مصطفى باشد . و اين لفظ لايق نباشد الَّا پيغامبران ( 2 ) و امامان . و چون از پيغامبران ( 3 ) فرود آمدى جز امام نباشد ، و آن امامان كه اختيار خداىاند و گزيدهء او جز آنانند كه اختيار خلقاند .
وجه ديگر آن كه آن كسى كه اختيار خداى باشد جز معصوم نباشند ( 4 ) ، براى آن كه او عالم است به ظاهر و باطن خلقان چنان كه هر يكى از ما چون اختيار [ 43 - پ ] كسى كند براى كاردنيى ، جز ظاهر سترى ( 5 ) اختيار نكند از آن جا كه باطن نداند ، چه اگر باطن دانستى آن را اختيار كردى كه او را ظاهر و باطن بر صلاح بودى ، چون قديم تعالى عالم است به ظاهر و باطن خلقان و سرّ و علانيهء ايشان داند ، اختيار نكند جز آن را كه ظاهر و باطن او بر صلاح باشد ، و اين صفت معصومان است . نبينى كه اين لفظ در حق پيغامبران و ائمّه و پاكان آمد در قرآن ، فى قوله : إِنَّ اللَّه اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهِيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ، ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ . . . ( 6 ) و قوله : اللَّه يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا وَمِنَ النَّاسِ . . . ( 7 ) ، و قوله : . . .
إِنَّ اللَّه اصْطَفاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ ( 8 ) .
هامش
( 1 ) - اساس : اجتيار ، به قياس با نسخهء آج ، تصحيح شد .
( 2 ) - دا ، آج ، لب : به پيغامبران .
( 3 ) - دا : از درجهء پيغامبر .
( 4 ) - دا ، آج ، لب : نباشد .
( 5 ) - اساس : سرى ، به قياس با نسخهء آج ، تصحيح شد .
( 6 ) - سورهء آل عمران ( 3 ) آيهء 33 و 34 .
( 7 ) - سورهء حجّ ( 22 ) آيهء 75 .
( 8 ) - سورهء آل عمران ( 3 ) آيهء 42 .