گمان مىبرد كه ملك اشرف وقتى بشنود كه او در موصل فرود آمده ، از خلاط خواهد رفت . آنگاه شهاب الدين غازى از خلاط بيرون خواهد آمد و او را دنبال خواهد كرد . در نتيجه ، كار ملك - اشرف زار خواهد شد .
ملك معظم عيسى ، صاحب دمشق ، نيز دلگرم خواهد گرديد و به سوى ايشان خواهد شتافت .
مظفر الدين هنگامى به موصل هجوم برد كه فرمانرواى موصل بدر الدين لؤلؤ بر فراز ديوارهاى شهر لشكريانى گماشته و آلات محاصره را بر پا كرده و ذخائر كافى در اختيار سپاهيان نهاده و بدين گونه كارها را چنان كه بايد و شايد ، سر و سامان داده بود .
ولى مظفر الدين ، صاحب اربل ، از آن رو به تصرف موصل طمع كرده بود كه بيشتر لشكريان موصل براى كمك به ملك اشرف به خلاط رفته بودند و لشكر اندكى در موصل وجود داشت .
كميابى خواربار نيز همهء آن شهرها را سخت تهديد مىكرد و در موصل بهاى هر سه مكوك [ ( 1 ) ] غله يك دينار بود .
اينها سبب اقدام مظفر الدين به محاصره موصل محسوب مىشد .
پس از فرود آمدن در آن جا ، ده روز ماند و روز جمعه ، نه روز از جمادى الآخر باقى مانده ، از آن جا رفت .
هامش
[ ( 1 ) ] - مكوك ( به فتح ميم ) : واحدى در عراق قديم معادل يك ششم قفيز يا پنج من . ( فرهنگ فارسى دكتر معين )