شده بود .
محمد خوارزمشاه در محاصرهء هرات تا پايان ماه شعبان پايدارى كرد .
در اين مدت ، هر روز جنگى مىشد . و بدين گونه ، گروه بسيارى از هر دو دسته كشته شدند .
از كسانى كه به قتل رسيدند يكى رئيس خراسان بود كه مرد بلند پايهاى به شمار مىرفت و در مشهد طوس به سر مىبرد .
حسين بن خرميل در كرزبان اقامت داشت كه تيول وى بود .
او براى خوارزمشاه پيام داد كه : « لشكرى پيش من بفرست تا فيلها و خزانهء شهاب الدين را به آنها واگذار كنم . »
خوارزمشاه نيز هزار سوار از بزرگان لشكر خويش را به كرزبان فرستاد .
همين كه سواران مذكور به كرزبان رسيدند ، حسين بن خرميل و حسين بن محمد مرغنى بر آنان حمله بردند و همه را كشتند ، جز اندكى كه گريختند .
محمد خوارزمشاه ، هنگامى كه اين خبر را شنيد ، سرآسيمه شد و از فرستادن آن لشكر پشيمان گرديد .
آنگاه براى الب غازى پيام فرستاد و از او خواست كه از شهر بيرون آيد و به حضور وى برسد و چنان كه نسبت به يك سلطان بايد اظهار اطاعت كرد ، مراسم اطاعت و بندگى به جاى آورد تا از او دست بردارد و از آن جا برود .
ولى الب غازى اين پيشنهاد را نپذيرفت و پاسخ مساعدى
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 4
مساهمون: ابن الأثير
ص٤