همچنين ميان تخم سيب صورتى كه به نوبه خود ماده و امكان سيب را حفظ مىكند و امكان سيب نمىشود فاصله كم يا زياد وجودى يا عدمى فرض كرد زيرا فرض مزبور مستلزم اينست كه ماده بى صورت تحقق پذيرد و اين خود محال است .
پس پايان وجود صورت تخم نيز آغاز وجود صورت سيب بوده و مجموع اين دو صورت يك واحد متصل و ممتد را تشكيل مىدهد و در نتيجه اثبات جدائى ميان صورى كه به تدريج روى ماده مىآيند و تكثر ميان آنها فرضى بيش نيست بلكه چنان كه در مقاله 5 گذشت در عين اينكه اين صور از يكديگر جدا هستند يك واحد مىباشند .
اشكال
ممكن است به بيان گذشته اعتراض كرده و بگوئيد كه بيان گذشته با آنچه علوم امروز تشخيص مىدهند وفق نمىدهد ( 13 ) زيرا دانشمندان
شرح
( 13 ) سخن به اينجا رسيد كه ميان امكان و فعليت به عبارت ديگر ميان گذشته و آينده فاصله نيست تكثر صور تكثر واقعى نيست بلكه وهمى است و آنچه هست با آنچه خواهد بود متصل است و مجموعا يك واحد واقعيت را تشكيل مىدهند .
در اينجا ممكن است از نظر علوم طبيعى امروز اشكالى به نظر برسد و آن اينكه اساس اين نظريه بر وحدت و اتصال است و در عصر جديد علوم نظريه اتصال را مردود شناخته است .
در مقدمه مقاله گفته شد [ 1 ] كه از دوره يونانيان اين مسئله ميان حكما مطرح[ 1 ] قرار بوده اين مطلب در مقدمه مقاله ذكر شود ولى از مقدمه فقط چند سطر نگارش يافته كه در پايان مقاله آورده شده است .