آرى دانشمندان ديالكتيك مىگويند روش فكر متافيزيك كه فكر مطلق است اين گرفتارى را پيش مىآورد و روش فكرى ديالكتيك نسبيت است و خارج ماده نيز با وى موافق مىباشد و در خارج ماده اثبات مطلق و نفى مطلق نداريم پس هر اثباتى كه در خارج است با نفى قابل جمع است .
ولى ما مىگوئيم اولا اين اعتراف به صحت حكم نقيضين است حتى در خارج زيرا حكمى را كه در خارج اثبات مىكند فكر نسبى است و خارج مادى موافق مىباشد راضى نيستند دروغ درآمده و از خارج نفى شود .
ثانيا روش فكرى خود ديالكتيك نيز روش اطلاق است زيرا اين دانشمندان راضى نيستند بايشان گفته شود كه اين همه رنج شما بيهوده و اين استدلالتان پوچ و دروغ است پس ناچار اين استدلال در اعتقادشان راست است و اين يك فكر مطلقى است كه در مغزشان جايگزين شده و خوشبختانه فكرى است با روش ديالكتيك پس فكر با روش ديالكتيك مطلق بوده نه نسبى .
اصولا چگونه متصور است كه در مورد نظريه اى برهانى اقامه شده و نتيجه اى اثبات نمايد و با اين همه تكذيب نتيجه به برهان صدمه نزند
اشكال
فرضا همه سخنان گذشته با پايه هاى استدلالى آنها كه در اين مقاله ها مقاله 3 4 5 ذكر شده درست باشند اين حقيقت قابل انكار و اغماض نيست كه همه علوم و ادراكات يا بيشتر آنها از واقعيت ماده خارجى گرفته شده پس ماده بهر تقدير در زايش اينها مؤثر مىباشد و متصور نيست كه يك موجود متحول متكامل يك
اصول فلسفه و روش رئاليسم ( فارسي ) — صفحة 132
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٣٢