گاهى براى سه اصل نامبرده متافيزيك و منطق وى نمانده و از ارزش ديرين خود افتادهاند زيرا بموجب سازمان نامبرده هر موجودى
شرح
زيرا آنان مىگويند هر پديده اى مجموع روابط و مناسبات خودش است با ساير پديده هاى مجاورش پس آنان نيز قبول دارند كه هر پديده اى كه در صدد تحقيق روابط و مناسبات آن باشند در فكر خودى دارد كه شخص تحقيق كننده بدنبال تعيين روابط و مناسبات همان خود پديده است نه غير آن با ساير پديده ها ماديين نيز بالفطره اعتراف دارند كه فكر در هر چيز عين فكر در باره همه چيز نيست و تحقيق علمى در باره هر پديده عين تحقيق علمى در باره ساير پديده ها نيست و اين خود اعتراف به اصل عينيت است و همانطورى كه در متن بيان شده عينيت به طورى لزوم عمومى با مفاهيم دارد كه حتى سلب عينيت نيز بعينه مستلزم اثبات عينيت است زيرا هر گاه شخص در صدد انكار عينيت برآيد همان عين عينيت و خود او را مىخواهد نفى كند نه چيز ديگر را پس در فكر آنكسى كه در صدد انكار اصل عينيت برمىآيد مفهوم عينيت همان مفهوم عينيت است نه چيز ديگر .
انگلس در كتاب لودويك فويرباخ [ 1 ] ديالكتيك را تعريف مىكند و مىگويد كه آن عبارت است از علم قوانين حركت چه در جهان خارجى چه در انديشه انسانى آيا در فكر انگلس ديالكتيك ديالكتيك است يا چيز ديگر آيا آنگاه كه در صدد تعريف ديالكتيك است ديالكتيك در فكر وى مثلا متا فيزيك است و هزارها چيز ديگر يا آنكه در فكر وى ديالكتيك فقط ديالكتيك است .
ب روى قانون عمومى حركت و تغيير تمام افكار و احكام ذهنى نيز در جريان و تغييرند و هيچ فكر ارزش دائمى ندارد و لهذا حقيقت موقت است و هيچ فكرى از افكار حقيقى صحت مطلق و دائم ندارد انگلس در كتاب لودويك فويرباخ مىگويد به اين ترتيب انسان براى هميشه از خواستن راه حلهاى قطعى و حقايق دائمى خوددارى مىكند و متوجه جنبه محدود هر نوع معلوماتى مىباشد كه اين معلومات تابع شرايطى مىباشد كه در آن شرايط حاصل شده است در مقاله 3 اثبات شد كه افكار و ادراكات خصائص عمومى ماده را[ 1 ] Leudwick Feuerbach