است ، به حدى كه شرح همه آنها از عهده اين كتاب ساخته نيست .
فرمانروائى پسر نور الدين ، ملك صالح
پس از در گذشت نور الدين ، پسرش ملك صالح اسماعيل ، جانشين او گرديد .
در آن هنگام فقط يازده سال از عمرش مىگذشت كه به فرمانروائى پرداخت .
اميران و سردارانى كه در دمشق بودند نسبت به او سوگند وفادارى ياد كردند و مردم در شام به اطاعت او در آمدند .
صلاح الدين نيز در مصر ، ازو فرمانبردارى كرد ، به نام او خطبه خواند و به اسم او سكه زد .
امير شمس الدين محمد بن عبد الملك ، معروف به ابن المقدم ، تربيت ملك صالح را بر عهده گرفت و به تدبير و تمشيت امور دولت او پرداخت .
كمال الدين بن شهرزورى به ابن المقدم و ساير اميرانى كه با وى بودند ، گفت : « مىدانيد كه صلاح الدين ، صاحب مصر ، از مماليك نور الدين است ، نايبان او هم از ياران نور الدين به شمار مىروند . صلاح در اين است كه ما در كارى كه مىكنيم ، او را هم طرف مشورت قرار دهيم و نظرش را بپرسيم . از ميان خود خارجش نكنيم و گرنه همين را بهانه خواهد كرد و از اطاعت ما بيرون خواهد رفت .
او هم قوىتر از ماست و امروز در سراسر مصر مرد منحصر به فردى است . »
ولى اين پيشنهاد با مقاصد آنان موافق نيفتاد و آن را نپسنديدند چون مىترسيدند از اينكه صلاح الدين به بهانه شركت