عادت داشتند كه هر وقت در آن مدرسه كسى كه مىمرد كه وارثى نداشت براى تصاحب ما يملك او چنين جنجالى بر پا مىكردند .
حاجب در گاه در اين حادثه دو تن از فقها را مجرم شناخت و دستگير كرد و مجازات نمود و به زندان انداخت .
فقيهان مدرسه را بستند و كرسى واعظان را در كوچه انداختند و شب را بر بام مدرسه رفتند و استغاثه كردند و رسوم ادب را كنار گذاشتند .
در آن وقت مدرس ايشان شيخ ابو النجيب بود كه خود را در پاى عمارت التاج ، اقامتگاه خليفه ، افكند و پوزش طلبيد .
خليفه نيز او را عفو كرد .
در اين سال امير حسام الدين تمرتاش صاحب ماردين و ميافارقين ، دار فانى را بدرود گفت .
مدت فرمانروائى او سى سال و اندى بود . پس از او پسرش نجم الدين البى زمام امور فرمانروائى را بدست گرفت .
در اين سال ابو الفضل محمد بن عمر بن يوسف ارموى شافعى محدث از جهان رخت بر بست .
او در سال 459 به دنيا آمده بود .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 237
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٣٧