ضمنا وعده بخشش سرزمينهائى را نيز به فرنگيان داد از جمله اينكه شهر بانياس را محاصره كند و به تصرف در آورد و در اختيار ايشان بگذارد .
در برابر اين تطميع ، تهديدشان هم كرد و آنان را از تسلط يافتن عماد الدين زنگى بر دمشق ترساند .
فرنگيان دريافتند كه او راست مىگويد و اگر اتابك عماد الدين زنگى دمشق را تصرف كند ، با وجود او ديگر در شام جائى براى ايشان باقى نخواهد ماند .
در اين حساب فرنگيان گرد هم آمدند و بر آن شدند كه رهسپار دمشق گردند و براى جنگ با اتابك زنگى ، فرمانرواى دمشق و سپاهيان آن شهر را يارى و همراهى كنند .
اتابك عماد الدين زنگى وقتى ازين جريان آگاهى يافت در پنجم ماه رمضان به طرف شهر حوران حركت كرد .
او قصد داشت كه پيش از اجتماع فرنگيان با مردم دمشق ، سر راه بر آنان بگيرد و مغلوبشان كند .
فرنگيان همين كه اين خبر را شنيدند ديگر از شهرهاى خود دور نشدند . اتابك زنگى هم كه وضع خود را چنين ديد از نو براى محاصره دمشق برگشت .
او در تاريخ ششم ماه شوال در دهستان عذراء [ ( 1 ) ] واقع در شمال شهر دمشق اردو زد .
بعد به شهرهاى خود برگشت و ضمن اين بازگشت چند قريه را در
هامش
[ ( 1 ) ] - عذراء ( به فتح عين ) : دهى است به غوطه دمشق از اقليم خولان و بدان منارهاى است .
حجر بن عدى كندى آنجا به قتل رسيد و قبرش در آنجاست - از معجم البلدان .
( لغتنامهء دهخدا )