معين الدين كسى بود كه مجير الدين را بر مسند نشانده و صاحب دمشق ساخته بود .
او ، يعنى معين الدين ، كه اميرى خردمند و دادگر و نيكوكار و نيك نهاد شمرده مىشد به شنيدن خبر هجوم فرنگيان ، سرداران و سپاهيان را گرد آورى كرد و به نگهدارى و حفاظت شهر پرداخت .
فرنگيان اهالى دمشق را در حلقه محاصره گرفتند . بعد ، در روز ششم ربيع الاول همه ، اعم از سوار و پياده به سوى شهر پيشروى نمودند .
مردم شهر و سپاهيان دمشق بر دشمن خروج كردند و با فرنگيان به جنگ پرداختند و در برابرشان پايدارى بسيار نشان دادند .
از كسانى كه براى جنگ با فرنگيان از شهر بيرون رفتند ، فقيه حجة الدين يوسف بن دى ناس فندلاوى مغربى بود كه از شيوخ بزرگ محسوب مىشد و فقيهى دانشمند بود .
امير معين الدين انر وقتى ديد كه او به پاى پياده رهسپار ميدان جنگ است پيشش رفت و بر او سلام كرد و گفت : « اى شيخ ، تو به خاطر پيرى و سن زيادى كه دارى از جنگ و جهاد معذورى ، ما به دفاع از جان و مال مسلمانان قيام خواهيم كرد . »
و از او درخواست كرد كه باز گردد .
ولى شيخ نپذيرفت و گفت : « من فروختهام و او خريده است .
به خدا قسم كه معامله خود را فسخ نمىكنم و به هم نمىزنم . »
از اين سخن مرادش قول خداى بزرگ بود كه مىفرمايد :
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ . . .
[ ( 1 ) ]
هامش
[ ( 1 ) ] - آيهء صد و يازدهم از سورهء توبه :ما إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِبقيهء ذيل در صفحهء بعد