پسر صلاح الدين او را از پدر بخواست و وزارت خويش داد . و وقتى دمشق از ملك افضل منتزع گشت پس از تحمل رنجهاى بسيار به خدمت ملك القاهر ناصر الدين محمود بن مسعود رسيد و سمت دبيرى او را عهدهدار گرديد .
از آثار مهم او المثل السائر فى الادب الكاتب و الشاعر و المعانى المخترعه فى صناعتة الانشاء ، و كتاب الوشى المرقوم است .
ضياء الدين ابن اثير بسال 558 تولد و به سال 637 وفات يافته است .
ديگر مجد الدين ، ابو السعادت مبارك ، كه او هم در نحو و اصول تبحر دارد و برادر بزرگتر عز الدين شمرده مىشود .
مجد الدين بسال 544 هجرى قمرى در جزيرهء ابن عمر به دنيا آمده و بسال 606 در موصل دار فانى را وداع گفته است .
او چندى دبير امير مجاهد الدين قايماز بن عبد الله خادم زينى بود . بعد از آن به خدمت عز الدين مسعود بن مودود فرمانرواى موصل درآمد . چندى نيز به نور الدين ارسلانشاه خدمت كرد . سپس بر اثر بيمارى دست و پاى او از حركت بازماند و خانهنشين شد و به تاليف و تصنيف پرداخت . دانشمندان و بزرگان پيوسته به ديدار او ميرفتند .
او رباطى در يكى از قراء موصل بساخت و املاك خويش بر آن وقف كرد .
بعض كتابهائى كه او نوشته عبارتند از : كتاب جامع الاصول ، كتاب النهاية فى غريب الحديث ، كتاب الانصاف ، كتاب المصطفى و المختار ، كتاب فى صنعة الكتابة ، كتاب البديع در نحو .
سومين برادر ، كه نويسندهء كتاب تاريخ مورد استفادهء ماست ، عز الدين
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 4
مساهمون: ابن الأثير
ص٤