بيان جنگ ميان سلطان ملكشاه و عم او قاورت بيك
چون خبر درگذشت الب ارسلان به قاورت بيك كه در كرمان بود رسيد و از مرگ برادر آگاه شد براى تصرف رى و استيلاى بر ممالك از كرمان به رى روى نهاد .
ملكشاه و نظام الملك بر وى پيشى جستند و رو به او نهادند . و در شعبان نزديك به همدان هر دو فريق با هم تلاقى كردند ، سپاهيان ملكشاه متمايل به قاورت بيك بودند . ميسرهء قاورت بيك بر ميمنهء ملكشاه حمله و جناح راست ( ميمنه ) لشكر ملكشاه رو بهزيمت نهاد از اين سوى شرف الدوله مسلم بن قريش و بهاء الدوله منصور بن دبيس بن مزيد و اعراب و كردهائى كه بهمراه آنها بود ، و با ملكشاه همراهى مينمودند بر جناح راست قاورت بيك حملهور شدند و لشكريانش منهزم و هزيمت بر همراهان قاورت بيك باتمام رسيد . منهزمين از لشكريان ملكشاه بچادرهاى شرف الدوله و بهاء الدوله ريخته آنها را غارت كردند زيرا كه از هزيمت سپاهيان قاورت بيك بسبب يارى آنها به سلطان ملكشاه در خشم شده بودند و نيز آنچه هم تعلق به نقيب النقباء طراد بن محمد زينى رسول خليفه داشت تاراج كردند .
پس از هزيمت و شكست سپاهيان قاورت بيك مردى از ساكنان آن نواحى نزد سلطان ملكشاه آمد و بوى خبر داد عم او قاورت بيك در يكى از روستاهاست . سلطان كس فرستاد و او را گرفته آوردند و بسعد الدوله گوهر آئين امر كرد او را خفه كند و كرد . و سلطان كرمان را براى فرزندان قاورت بيك بجاى نهاد و بدست آنها سپرد و برايشان خلعت فرستاد و اعراب و اكراد را بخاطر كارهائى كه به يارى او انجام داده بودند اقطاعات بسيار بخشيد .
سبب حضور شرف الدوله و بهاء الدوله در اردوگاه سلطان ملكشاه اين بود كه سلطان الب ارسلان نسبت به شرف الدوله خشمگين ميبود . خليفه نقيب النقباء طراد بن محمد زينى را به موصل نزد شرف الدوله گسيل داشت كه او را با خود گرفته نزد الب ارسلان ببرد كه خليفه از وى شفاعت نمايد . آنان همين كه به « زاب » رسيدند ،