مؤيد الملك از طاعتش سرپيچى و خروج كردهاند . عزيمت به عراق را ادامه داد و امير داذ حبشى بن التونتاق را با لشكرى به قتال آنها بخراسان گسيل داشت . امير داذ حبشى به هرات رفت و در آنجا بانتظار گرد آمدن سپاهيان در گردش او اقامت كرد .
قودن و يارقطاش با پانزده هزار سپاهى ، رو به او شتافتند ، امير داد بدانست كه ياراى برابرى با آنها را ندارد . آنان از جيحون گذشته رو به او نهادند يارقطاش پيش افتاد كه پس از آن قودن به او ملحق شود . يارقطاش به تنهايى با گروه خود رو باميرداذ شتافت و جنگ درانداخت . و در آن گير و دار يارقطاش اسير شد و سپاهيانش منهزم شدند .
خبر هزيمت يارقطاش و اسارت او به قودن رسيد ، سپاهيانى كه بهمراهش بودند بشوريدند و خزائن و آنچه با خود داشت غارت كردند . او تنها با هفت نفر باقيمانده و به بخارا گريخت ، حكمران بخارا دستگيرش كرد و سپس نسبت به او احسان روا داشت و نزد او بماند و از آنجا به بلخ نزد ملك سنجر برفت . سنجر او را به بهترين وجه پذيرفت . قودن پيشنهاد كرد كه تمشيت امور بوى واگذارند تا بگرد آوردن سپاهيان به طاعت سنجر قيام و اقدام كند ، سرنوشت چنين بود كه زود درگذشت . و اما يارقطاش همچنان در اسارت باقيماند تا اينكه اميرداذ كشته شد . و بخواست خداى بزرگ ماجراى او را ياد خواهيم كرد .
بيان آغاز دولت محمد بن خوارزمشاه
در اين سال همچنان كه بيان كرديم بركيارق امر كرد امير حبشى بن التونتاق بر خراسان فرمان راند همين كه امور خراسان تصفيه و چنان كه گفتيم قودن كشته شد . خوارزم را به امير محمد بن انوشتكين بدادند يعنى او را فرمانرواى آنجا تعيين نمودند ! انوشتكين پدر امير محمد مملوكى از مملوكان امير سلجوقى و نامش بلكباك بود و از مردى از اهالى غرشتستان خريده شده به او گفته ميشد « انوشتكين غرشجه » و او بزرگ شد ، و كارش بلندى يافت . مرد خوش سلوك و با اوصاف كامل بود ، و