سلطان تدبير كرده بود بهمريخت ( هر چه رشته بود پنبه شد ) و سلطان پيام فرستاد و خبر داد كه گروهى از عقيل را دستگير كرده است . از اين سوى ذى السعادتين . طعام فراوانى درست كرد . سلطان و دبير نصرانى او و گروهى از همراهانش دستگير شدند و خانههاشان و هر چه در آنها بود تاراج شد و سلطان و همراهانش در بغداد زندانى شدند تا اينكه ابو الحسن بن مزيد با تقديم مالى شفاعت آنها كرد و آزاد شدند . ابن بناته و غيره اين رويداد را بيان كردهاند .
بيان قدح در نسب علويان مصر
در اين سال در بغداد صورت مجلسى متضمن قدح در نسب علويان مصر بقلم آمد . كسانى كه در آن صورت مجلس نوشتند ( صحه گذاشتند ) مرتضى و برادرش رضى و ابن بطحاوى علوى و ابن ارزق موسوى و زكى ابو على عمر بن محمد و از قضاة و علماء ابن اكفانى و ابن جزرى و ابو العباس ابيوردى و ابو حامد اسفرايينى و كشفلى و قدورى و صيمرى و ابو عبد اللّه بن بيضاوى و ابو الفضل نسوى و ابو عبد اللّه بن نعمان فقيه شيعه و غيرهم بودند . اختلاف دربارهء آنان ( علويان ) را در آغاز تأسيس دولت آنها بسال دويست و نود و شش بيان كردهايم .
بيان گرفتارى حجاج بوسيله بنى خفاجه
در اين سال خفاجه به واقصه رفتند و آب چاه « برمكى » و ريان را خشكاندند و در آن حنظل ( مادهء تلخى ) ريختند . حجاج از مكه به عقبه رسيدند . خفاجه سر راه بر آنها گرفتند و آب بر آنها بستند و سپس با حجاج بمقاتله پرداخته . كسى بين آنها نبود از حجاج دفاع كند و گروه زيادى را كشتند و اموال آنها بغارت ربودند . از حاجيان كسى نجات نيافت مگر عدهء كمى ، خبر به فخر الملك وزير ببغداد رسيد .
سپاهيان در پيگرد آنها روانه كرد و به ابى الحسن على بن مزيد نوشت و به او دستور داد كه اعراب را بخواهد و انتقام حاجيان از خفاجه بگيرد . ابن مزيد دنبال آنها رفت .
و خفاجه نزديك به بصره رسيده بودند و بر آنها تاخت آورد و آنها را كشت و گروه زيادى را اسير كرد و آنچه از اموال حاجيان بديد ، بگرفت . بقيه را هم عربها گرفتند و