دور ماندند ، آنگاه مسلمانان . عنان توجه بسوى آنها معطوف داشتند و شمشير ميان آنها به كار انداختند ، و آنان را با كشتن و اسير كردنشان از پاى درآوردند . در جمع اسيران بزرگ و پيشواى آنها ابن سورى وجود داشت . مسلمانان وارد شهر شده آنجا را تصرف كردند و آنچه در آن بود . به غنيمت گرفتند . و تمام قلاع و حصون آنها را گشودند . همين كه ابن سورى ديد كه مسلمانان چه كردند . زهرى كه با خود داشت بخورد و بمرد ، و زيان دنيا و آخرت ديد .
( ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ )
( اينست زيان آشكار ) يمين الدوله در آن ديار شعار اسلام نمايان داشت . و كسانى بر آنها گماشت كه شرايع اسلام به آنان آموزند و بازگشت و سپس رو بسوى طايفهء ديگرى از كفار گذاشت ، و فلات و دشت پر از شن . از پيشروى او جلوگيرى كرد ، و لشكريانش مواجه با تشنگى شديدى شدند كه نزديك به هلاك گرديدند . در آن حال خداوند سبحانه و تعالى لطف كرده و بارانى باريد آنها را سيراب و حركت در ان فلات شن زار را بر آنها آسان كرد . كفار از راه رسيدند و گروهى انبوه بودند و با آنها ششصد فيل بود . يمين الدوله با آنها شديدترين پيكار را كرد و پايمردى كردند و خداوند پيروزى نصيب مسلمانان نمود و كفار منهزم شدند . و غنائمشان گرفت و سالم و مظفر و منصور برگشت .
بيان جنگ ميان ايلك خان و برادرش
در اين سال . ايلك خان با سپاهيانى ، به قصد جنگ با برادرش طغان خان عزيمت كرد و همين كه به « يوزكند » رسيد ، برفى باريد كه مانع او از ادامه حركت شد و به سمرقند بازگشت سبب اين امر اين بود كه برادرش . پيامى به يمين الدوله فرستاد و پوزش ميخواست و از قصد برادرش ايلك خان كه ( چشم طمع ) به بلاد خراسان داشت ، خويشتن بر كنار از آن نسبت دانسته و گفته بود . من راضى به اين امر نبودم . و تنها اين كار را در عهده برادرش گذاشته خود را تبرئه كرده بود . همين كه برادرش ايلك خان از اين ماجرا آگاه شد ، بد آمدش و همان وادارش كرد ، نصد برادرش نمايد
.