مرتضى بر او نماز گذارد و در خانهاش دفن شد ، سپس جنازهء او را به مشهد الحسين عليه السلام انتقال دادند در آنجا به خاك سپرده شد ، مولدا و بسال سيصد و چهار بود .
در اين سال . نيز ابو جعفر الحجاج بن هرمز در اهواز و عمدة الدوله اسحاق بن معز الدوله بن بويه در مصر درگذشتند .
در اين سال ، خليفه القادر باللّه بيمار شد و بيمارى او شدت پيدا كرد و او را ميلرزاند و ببار عام نشست . و در دست قضيبى ( چوبدستى ) داشت . ابو حامد اسفرايينى بر او وارد شد و به ابن حاجب النعمان گفت : از امير المؤمنين درخواست كن چيزى از قرآن بخواند كه مردم قرائت او بشنوند . القادر اين آيه را بخواند :
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ .
[ ( 1 ) ]
( معنى آيهء شريفه : هر گاه منافقان و آنان كه در دلهاشان مرض و ناپاكى است و هم آنها كه در مدينه ( مؤمنان را هراسان ميكنند ) دست ( از كار زشت خود ) نكشند . ( ما هم تو را بر آنها برمىانگيزيم ) در اين سال ابو العباس النامى شاعر . و ابو الفتح على بن بستى كاتب و شاعر ، صاحب سبك مشهور در تجنيس ، درگذشتند . از شعر بستى است كه ميگويد :
« يا ايها السائل عن مذهبى * يقتدى فيه بمنهاجى »
« منهاجى العدل و قمع الهوى * فهل لمنهاجى من هاجى »
به زبان فارسى حنين معنى بخشد : ايكه پرسش كنى زمذهب من تا پيروى كنى از روشم ، روشم داد كردن و هواى نفس بركندن است . آيا روش مرا كس هست پيرو باشد .
هامش
[ ( 1 ) ] سوره 33 - احزاب آيه 59