العلاء با وى مكاتبه كرد و طريق نرمش و شيوهء فريبكارى در پيش گرفت .
سپس العلاء رو به نهر مسرقان رفته ، تا به « خان طوق » دست يافت و پيكار ميان او ، و ابى محمد بن مكرم و الفتكين رويداد و ديلميان از ميان باغها پيشروى كردند تا اينكه وارد شهر شدند . و آن را از ابن مكرم و الفتكين گرفتند . آنان به بهاء الدوله نامه نوشته و عبور بسوى او را با او در ميان گذاشتند . بهاء الدوله امر بتوقف آنان كرد و وعده به آنها داد و هشتاد غلام ترك به يارى آنان فرستاد . نيروى امدادى كه به آنان رسيد از پشت سر به ديلميان حملهور شدند ، ديلميان راه بر آنها گشودند ، و همين كه بميان آنها رسيدند از همه سوى آنها را در فشار قرار داد كشتند .
همين كه بهاء الدوله از ماجرا آگاه شد . ضعف نفس گريبانگيرش شده تصميم بمراجعت گرفت و ليكن تصميم خود را آشكار نكرد ، و فرمان داد اسبها زين كرده ، سلاح بردارند ، فرمانش اجراء شد . و آهسته آهسته رو به اهواز نهاد . سپس به بصره برگشت و در بيرون شهر فرود آمد . ابن مكرم چون از حركت بهاء الدوله اطلاع پيدا كرد . به « عسكر مكرم » برگشت العلاء و ديلميان او را تعقيب كردند و او را از آن ناحيت بيرون راندند و در « املان » بين « عسكر مكرم » و « تستر » فرود آمدند ، جنگ و ستيز مدتى بين فريقين تكرار شد .
از « تستر » تا رامهرمز ، در دست تركان ياران بهاء الدوله بود . و از رامهرمز تا ارجان در دست ديلميان و شش ماه آنجا اقامت نمودند . سپس تركان به اهواز برگشته و از نهر عبور كرده با ديلميان روبرو شدند . و دو ماه با هم جنگيدند . سپس تركها از آنجا كوچيده و العلاء آنها را مورد تعقيب قرار داد . و ملاحظه نمود كه آنها راه واسط در پيش گرفته و بدان سوى روانند . دست از تعقيب آنها كشيد و در عسكر مكرم اقامت گزيد .
بيان رويدادى شگرف در اندلس
در اين سال منصور محمد بن ابى عامر امير اندلس از هشام المؤيد . سپاهى براى غزا ( جهاد ) به بلاد فرنگ سوق داد و دست آوردهائى و غنائمى بچنگ آوردند . و در