بر پاى بود . و انتسابش به شاهنشاه گرائيده ، گو اينكه خرد چيزى است در برابر بخششهاى او و خبر ميدهد با همچو وزن خود پاينده ميماند كه دنيا را بدرازاى زندگانى خود مژده دهد . بنده و فرزنده بندهء ( شاهنشاه ) در پيرايش آن كوشا بوده و دستهاى كافى كفات او ( شاهنشاه ) آن را موجوديت بخشيده است .
در رويه ديگر آن سكه سورهء اخلاص و لقب خليفه الطائع للّه و لقب فخر الدوله و نام گرگان كه در آنجا سكه خورده نقش شده بود آنجا كه دولت فلكيه ميگويد مقصودش لقب فخر الدوله است كه « فلك الأمه » لقب داشت و آنجا كه كافى كفاة گفته . صاحب بن عباد لقبش كافى الكفاة بوده است .
بيان پارهاى از رويدادها
در اين سال در بلاد جبال بارندگى استمرار يافته ، رعد و برق ، و سرماى دراز مدت كثرت داشته ، سيلها در دشتها روان و نهرها و چاهها پر شد ، و مساكن را خراب كرد . قنوات پر از گل و سنگ پاره شد و راهها بريده و بسته شد .
در اين سال نصر بن الحسن بن فيرزان ، در دامغان بر فخر الدوله عصيان ورزيد .
احمد بن سعيد شبيبى خراسانى ، از رى با سپاهى از ديلميان براى جنگ با او بدان صوب عزيمت كرد . نصر چون امر را جدى دانست به فخر الدوله نامه نوشت و طاعت خود را نسبت به او اعاده نمود . فخر الدوله طاعتش پذيرفت و او را در جاى خود برقرار داشت .
در رجب اين سال ابو على بن فخر الدوله درگذشت .
در اين سال از شدت گرما در بصره و بطيحه بيمارى و با شيوع پيدا كرد .
آنقدر مردم از آن بيمارى تلف شد كه جادهها پر از نعش مردگان شد .
در شعبان اين سال باد و طوفان بيداد كرد . در پنجم شعبان هنگام عصر ، طوفان عظيمى در « فم الصلح » وزيد . قسمتى از بناى مسجد آنجا را از جاى بركند و گروهى از مردم هلاك شدند و بسيارى از سفاين بزرگ و پر غرق شد و زورقى را كه در آن دواب حمل ميشد ، برداشته و همچنين بسيارى از سفاين را از جاى كنده بكرانه پرتاب كرد ، در مسافتى دور از محل خودشان . در اين سال ابو بكر محمد بن