و عدهء اين اسيران زياد بر بيست هزار نفر بود . محاصرهء شهر از ذى حجه شروع شده بود .
بيان تصرف روميان شهر حلب را و بازگشت آنها از آنجا
همين كه روميان انطاكيه را تصرف كردند . سپاهى گران به حلب گسيل داشتند . در آن هنگام حلب در محاصرهء ابو المعالى شريف بن سيف الدوله بود كه با « قرغويه » سيفى در پيكار و « قرغويه » در آنجا در محاصره بود . چون ابو المعالى شنيد كه روميان روى به حلب نهادهاند . از پيرامون آن شهر دور شد و به باديه و دشت رفت كه از دسترس روميان دور باشد . روميان به آنجا رسيدند و شهر را محاصره كردند . « قرغويه » در آنجا بود . ساكنان شهر در دژ متحصن گرديدند . روميان شهر را تصرف نمودند و دژ را در محاصره گرفتند . جماعتى از مردم حلب نزد روميان رفتند و بين روميان و « قرغويه » ميانجيگرى كردند .
رسولان بين آنها رفت و آمد داشتند تا سرانجام پيكار بطور هميشگى موقوف گرديد به اين شرط كه « قرغويه » مقدار نقدينهاى كه توافق شده بود براى روميان بفرستد و روميان حق داشته باشند كه چنانچه سپاهيان خواستند از روستاهاى آن ناحيه نيازمنديهاى خويش خريدارى كنند . « قرغويه » نتواند و نخواهد كه روستائيان قراء خود را ترك نمايند .
با تصرف حلب شهرهاى حماة و حمص و كفر طاب و معره و افاميه و شيزر و دژها و دهكدههائى كه جزء اين شهرها و قصبات بود به تصرف روميان درآمد و گروگانها به روميان تسليم نمودند .
پس از آن روميان از حلب رفتند و مسلمانان برگشته آنجا را بدست آوردند
.