روى سينهء همان معشوقهء خويش درگذشت . همين كه درگذشت فرزندش ابو على جاى پدر مقام فرماندهى گرفت . برادرانش نيز اطاعت از او را گردن نهادند . از جمله برادرش ابو القاسم و غيره « فائق » منازع او در حكمرانى او شد كه بخواست خداى بزرگ آن رويداد را در بيان وقايع سال سيصد و هشتاد و سه . بهنگام پادشاهى ترك بخارى ياد خواهيم كرد .
بيان كشته شدن ابى الفرج محمد بن عمران و حكمرانى ابى المعالى حسن برادرزادهاش
در اين سال ابو الفرج محمد بن عمران بن شاهين حكمران بطيحه كشته شد و ابو المعالى حسن برادرزادهاش زمام امور را بدست گرفت . علت كشته شدنش اين بود ، گروهى كه او را در قتل برادرش يارى كرده بودند . برترى بر سركردگان و فرماندهان سپاه داد ، و آن فرماندهان را خرد شمرد . پس المظفر بن على حاجب كه بزرگترين فرماندهان لشكرى پدرش عمران و برادرش حسن بود ، سركردگان و فرماندهان ديگر را گرد آورد و آنها را از فرجام كارشان بر حذر داشت . پس بر قتل ابى الفرج متفق شدند . و المظفر او را به كشت و ابا المعالى را بجايش نشاند و خود تدبير امور و شئون را بدست گرفت و هر كس از فرماندهان را كه خود از او بيمناك بود به كشت و جز به كسانى كه مورد اعتماد و وثوق او بودند . كسى را بجاى نگذاشت . ابو المعالى صغير بود .
بيان استيلاء المظفر بر بطيحه
چون روزگار حكمرانى مظفر بن على حاجب در بطيحه بدرازا كشيد ، و نيرومند شد ، طمع به استقلال بطيحه كرد و نامهاى از زبان صمصام الدوله خطاب به خودش تهيه ( جعل ) كرد كه متضمن واگذارى بطيحه به او بود و آن را به سوارى غريب داد و امر كرد آن نامه را هنگامى تسليم او كند كه فرماندهان و سركردگان سپاه نزد او جمع باشند ، آن سوار همان كار كرد . همچو كسى كه از راه رسيد و گرد و غبار