اطاعت كرد و از او طلب يارى نمود . عضد الدوله خواستهء او را اجابت كرده و نويد يارى به او داد .
از آن سوى كه دو پادشاه روم به عضد الدوله نامه نوشته و در جلب خاطرش كوشيدند . عضد الدوله پيش خود ، جريان را ارزشيابى كرد . جانبدارى از پادشاهان روم را ترجيح بمساعدت به « ورد » داد و از يارى به « ورد » نظرش برگشت و به ابا على تميمى كه در آن هنگام به نيابت از جانب او در ديار بكر زمام امور را بدست داشت دستور داد كه « ورد » و همراهانش را دستگير نمايد . و او به تدبير اين كار سرگرم شد كه با چه نيرنگى فرمان عضد الدوله را انجام دهد . همزمان با اين جريان همراهان و ياران « ورد » او را بطور دسته جمعى ديدار كردند و به او گفتند : ملوك روم با عضد الدوله مكاتبه كردهاند و دربارهء ما به او نامه نوشتهاند و شك نبايد كرد كه آنان عضد الدوله را به دادن مال و غيره جلب كرده و او ما را تسليم آنان خواهد كرد و راى بر اين است كه به بلاد روم بازگرديم ، اگر توانستيم آشتى و صلح ميكنيم و هر گاه نتوانستيم دل بر جنگ نهاده فداكارى ميكنيم ، اگر پيروز شديم و يا مرديم ، شرافتمندانه خواهد بود .
« ورد » به آنها گفت : اين چه رأى است كه شما داريد . ما از عضد الدوله جز نيك رفتارى چيزى نديديم و روا نباشد ، پيش از آنكه بدانيم چه خواهد كرد . از او روى گردان شويم . در اثر اين گفتگوها گروه زيادى از ياران « ورد » از وى جدا شدند .
پس ابو على تميمى طمع بدستگيرى او كرد ، به او نامه نوشت كه با وى ديدار كند .
و « ورد » پذيرفت و همين كه بديدار ابو على تميمى رفت ، او و فرزند و برادرش و جماعتى از يارانش دستگير شدند ، و آنان را در « ميثافارقين » زندانى كردند ، سپس ببغداد روانه نمودند و در زندان ماندند تا اينكه چنان كه ياد خواهيم كرد . خداوند گشايشى بكارشان كرد . دستگيرى او در سال سيصد و هفتاد بود .
بيان آبادانى بغداد بوسيلهء عضد الدوله
در اين سال عضد الدوله بناى كار بر آبادانى و عمران بغداد گذاشت . بغداد