نمودند . و با قتل ابن عبد الجبار با آنها موافق گرديد . اينان روز نهم ذى حجه سال چهار صد در كاخ قرطبه اجتماع كرده كاخ را متصرف شدند و ابن عبد الجبار را به بند كشيده اسير نمودند و المؤيد را بيرون آورده و او را بر مسند خلافت نشانده با او بيعت كردند . سپس ابن عبد الجبار را به حضور المؤيد آوردند . المؤيد گناهانش را بر شمرد و به دو بازگو كرد ، سپس او را كشتند و سر بريدهاش را در قرطبه بگرداندند ، در آن هنگام سى سال از سن او ميگذشت و مادرش « ام ولد » بود .
لازم مينمود كه ما اين رويدادها را از اين پس ياد كرده باشيم و اينكه ذكر آنها را پيش انداختيم بسبب وابستگى بعضى از آنها ببعض ديگر بود و زيرا كه هر يك از اين رويدادها طول مدتى نداشته كه موجب تأخير و پراكندگى اخبار آنها شود .
بيان بازگشت ابو المعالى بن سيف الدوله بكشور حلب
در اين سال ابو المعالى شريف بن سيف الدوله بن حمدان پادشاه حلب ، بدار - الملك خويش بازگشت علت اين رويداد چنين بود كه « قرغويه » همين كه بر حلب ، چنان كه ذكر آن گذشت ، بسال سيصد و پنجاه و شصت ، چيره گرديد و سرور خود ابو المعالى را از آنجا بيرون راند . ابو المعالى به « ميثافارقين » نزد مادر خود رفت و سپس از آنجا روانه « حماة » كه تعلق به خودش داشت گرديد و در آنجا فرود آمد . روميها حمص و توابع آن را ، چنان كه از آن نيز ياد كرديم ، خراب كردند ، پس از ورود به « حماة » با « رفتاش » بندهء پدرش ( سيف الدوله ) كه در دژ « برزويه » جاى داشت بر ابو المعالى فرود آمد و به او خدمت كرد و شهر حمص را آبادانى نمود . و جمعيت آن افزايش پيدا كرد .
« قرغويه » در حلب نايبى بنام « بكجور » بجاى خود تعيين كرده بود . « بكجور » در مقام نيابت او نيرومند شد . و كارش بالا گرفت و « قرغويه » سرور خويش را دستگير و در دژ حلب زندانى كرد و در آنجا به مدت شش سال فرمانروائى كرد . هواخواهان قرغويه كه در حلب بودند به ابى المعالى بن سيف الدوله نامه نوشتند كه به قصد