رسيد لشكر خود را از محاصره محمد باز نمود و راه خراسان را گرفت و محمد نفسى كشيد و از قلعه بيرون رفت و به محل « بم » پناه برد شهر بم نزديك كوير است ميان كرمان و سيستان . احمد بن بويه او را قصد كرد و او از بم بسيستان رفت و از نبرد پرهيز كرد . احمد هم سوى جيرفت كه يكى از قصبات كرمان است شتاب كرد .
در بم هم يكى از سالاران خود را حاكم نمود . چون نزديك جيرفت رسيد نماينده على بن زنگى نزد او رفت . على معروف بكلويه رئيس قفص و بلوچ بود . او و نياكان او بر بلوچستان تسلط ديرين داشتند . آنها هميشه مطيع زبردستان بودند و باج و خراج بهر كه غالب مىشد مىپرداختند ولى هرگز نزد امراء سلطان حاضر نمىشدند . آن نماينده براى احمد بن بويه مال مقرر آورد ولى احمد از قبول آن خوددارى كرد و گفت پس از فتح جيرفت مىتوانم آن را بپذيرم . على بن كلوبه ده فرسنگ از لشكرگاه احمد دور شد و به محلى صعب العبور رفت پس از فتح جيرفت با على صلح كرد و از او گروگان گرفت و على مزبور بنام او خطبه نمود . چون صلح برقرار شد بعضى از مشاورين ابن بويه به او گفتند : خوب است عهد را بشكنى و خيانت كنى و بعلى كه مطمئن و عاقل است شبيخون بزنى و اموال او كه بسيار عظيم است بگيرى و به او گفتند : كارش بسيار آسان است زيرا او بسبب صلح مطمئن شده و احتياط را از دست داده امير ابو حسين احمد بسبب صغر سن و كمى تجربه راى آنها را پسنديد و اتباع خود را جمع و مرتب كرد و قصد شبيخون نمود . على هم جاسوسان گماشته بود در ساعتى كه لشكر احمد جنبيد على آماده كارزار شد و راهها را گرفت و عده را مرتب كرد چون لشكر احمد از آنجا گذشت اتباع على شبانه از هر طرف و ناحيه هجوم بردند كشتند و اسير گرفتند و عده كمى نجات يافتند . خود امير ابو الحسين دچار چندين ضربت سخت گرديد و دست چپ او بريده شد و دست راستش هم صدمه ديد و در ميدان افتاد كه زخمهاى كارى به او اصابت كرده و ميان كشتگان مانده بود خبر اين شكست بجيرفت رسيد تمام اتباع او از آن محل گريختند . روز بعد على كلويه كشتگان را تفتيش كرد ابو الحسين را در حال مرگ ديد او را سوى
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 48
مساهمون: ابن الأثير
ص٤٨