سنه سيصد و سى و پنج
در ماه محرم اين سال معز الدوله در بغداد مستقر گرديد و مطيع للّه را بكاخ خلافت بازگردانيد آن هم پس از اطمينان و عهد و پيمان كه پيش از اين شرح آن گذشت . در آن سال معز الدوله با ناصر الدوله صلح نمود . نمايندگان در ميان رفت و آمد مىكردند و تركهاى توزونى از آنها اطلاع نداشتند . ناصر الدوله در شرق تكريت منزل گرفته بود و چون تركان آگاه شدند ( كه گفتگوى صلح در ميان است ) شوريدند و او گريخت و از جانب شرقى بجانب غربى تكريت عبور كرد و پناهندهء ملهم و قرمطيان شد و آنها به او پناه دادند و از او حمايت كردند و او را باتفاق ابن شيرزاد بموصل فرستادند .
بيان جنگ تكين با ناصر الدوله
چون ناصر الدوله گريخت و تركان نتوانستند او را دستگير كنند همه بر اين متفق شدند كه تكين شيرازى را امير خود نمايند ابن قرابه و منشيان ناصر الدوله و هر كه بازمانده بود دستگير كردند . ناصر الدوله هم لدى الوصول به محل « جهينه » ابن شيرزاد را بازداشت كرد . ناصر الدوله هم در موصل بود كه از آنجا به محل « نصيبين » رفت و تكين و تركان شهر موصل را گرفتند و بعد او را تعقيب كردند كه به محل « سنجار » و از آنجا به محل « حديثه » رفت و باز تكين او را دنبال كرد . ناصر الدوله بمعز الدوله نوشته و از او يارى خواسته بود او هم لشكرها را بمدد او فرستاد ناصر الدوله از هم از « حديثه » به محل « سن » رفت و در آنجا بسپاه معز الدوله پيوست كه وزير معز الدوله ابو جعفر صميرى با آنها بود همه متفقا سوى « حديثه » لشكر كشيدند كه