در زمان او كار ابو عبد اللّه شيعى ( مؤسس دولت فاطمى ) بالا گرفت . او برادر خود احول ( چپ چشم ) را فرستاد برادرش احول نبود ولى لقب را داشت .
زيرا اگر بيك چيز نگاه مىكرد و نظر خود را ادامه مىداد اندكى چشم خود را چپ مىكرد بدين سبب او را چپ چشم خواندند .
احول براى جنگ ابو عبد اللّه شيعى لشكر كشيد . چون او بر لشكر كشى او آگاه شد با عدهء بسيار بمقابله او شتاب كرد . ابو العباس در زمان پدر خود از پدر بسبب تندخوئى بسيار بيمناك بود . پدرش او را والى صقليه ( سيسيل ) نمود كه در آنجا چند شهر و دژ گشود . احول ( از طرف برادرش ابو العباس ) با ابو عبد اللّه شيعى در محل « كموشه » جنگ كرد ميان طرفين كشته بسيار افتاد و احول تن بگريز داد ولى باز در قبال سپاه ( غالب ) ايستاد و پايدارى كرد .
چون ابو العباس بامارت رسيد براى عموم مردم تابع او بخش نامه صادر كرد كه به آنها وعده نيكى داد و همچنين غزا و جهاد . بوعدهء خود هم وفا كرد . او گروهى از علماء و دانشمندان را براى يارى و مشورت در هر كارى نزد خود خواند او شاعر بود از جملهء شعر او اين است كه دارو نوشيده بود :
شربت الدواء على غربة * بعيدا عن الاهل و المنزل
و كنت اذا ما شربت الدواء * اطيب با لمسك و المنزل
و قد صار شربى بحار الدماء * و نقع العجاجة و القسطل
يعنى : من در حال غربت و دورى از خانه و خانواده دارو نوشيدم .
پيش از اين هر گاه دارو مىنوشيدم . مرا با مشك و عود معطر و خشنود مىكردند .
درياى خون اكنون نوش من است ( در جنگ ) همچنين گرد و غبار ( حاصل از لشگر كشى و جنگ ) .
ابو العباس آگاه شد كه فرزندش زيادة اللّه والى صقليه سرگرم عيش و نوش و دائم الخمر شده او را از آن ايالت عزل و محمد بن سرقوسى را بجاى او نصب نمود و فرزند خود را بزندان سپرد .