طهران است بلكه كرج اراك است و عرب هاء را بجيم تبديل مىكند كه اصل آن كره و كره رود در اراك معروف است و قبل از آن به كرج ابو دلف معروف بود ) .
بيان تسلط و اقتدار على بن بويه
سبب ترقى و تسلط و اقتدار على بن بويه ميان برادران اين بود كه او دلير و بردبار و سخى و كريم بود چون مرداويج حكومت كرج را به او واگذار كرد و براى سالاران ديگر حكومات جاهاى ديگر را مقرر نمود همه سوى رى رفتند كه از آنجا بمقر حكومت خود بروند . در آنجا وشمگير بن زيار برادر مرداويج بود كه حسين بن محمد ملقب بعميد همراه ( و منشى و پيشكار او ) بود او ( عميد ) پدر ابو الفضل ( بن عميد ) وزير ركن الدوله بن بويه بود . عميد خود وزير مرداويج بود . عماد الدوله ( ابن بويه ) استرى زرد رنگ و بسيار زيبا داشت خواست آن استر را بفروشد ( بهاى آن را خرج سفر نمايد ) . قيمت آن به دويست دينار رسيد . عميد آن را ديد و پسنديد و خريد و وجه آن را پرداخت چون مبلغ آن را نزد عماد الدوله بردند و دانست خريداران عميد است مبلغ دو دينار از دويست دينار برداشت و باقى مبلغ را با يك هديه شايان توجه بعميد داد . پس از آن مرداويج از فرستادن سالاران بمراكز حكومت پشيمان شد ببرادر خود وشمگير نامه نوشت كه آنها را از رفتن باز دارد همچنين يك نامه ديگر بعميد نوشت كه آنها را از حركت منع كند ( در تجارب الامم ابن مسكويه كه حتما مؤلف از آن نقل كرده چنين آمده كه نامه شب رسيد و قبل از اطلاع وشمگير عميد آن را باز كرد و خواند كه منشى بود ) .
بهر دو دستور داد بود كه حكام را باز دارد و حتى اگر براى رفتن به محل جنبيده باشند . نامهها از وشمگير بدست عميد مىرسيد و او مىخواند و آگاه مىشد سپس مضمون آنها را بوشمگير مىگفت ( در اينجا نوشته ابن مسكويه تاييد مىشود ) چون عميد بر آن دستور آگاه شد فورا بعماد الدوله خبر داد كه زودتر به محل حكومت خود برود و در همان ساعت حركت كند و با سرعت راه را درنورد او هم در همان آن