و سوختند . ابن فرات نصر حاجب را مسئول ظهور آن شخص دانست زيرا حاجب نگهبان و دربان كاخ خليفه بود . ابن فرات گفت : حاجب او را مخفى كرده كه خليفه را بكشد . نصر حاجب گفت : چرا من بايد خليفه را بكشم . چرا آن كسى كه اموالش ربوده شده و بزندان افتاده و چند سال بازداشت شده و املاك او گرفته شده خليفه را نكشد و من بايد او را بكشم ( مقصود ابن فرات ) .
بسبب آن واقعه ميان ابن فرات و نصر حاجب ماجرائى رخ داد . ( بين آنها عداوت پديد آمده بود كه ابن فرات ميكوشيد نصر را بر كنار كند ) .
بيان گرفتارى حجاج
در آن سال ابو طاهر قرمطى با سپاهى عظيم سوى « هبير » لشكر كشيد كه راه حجاج را بزند و آن در سنه سيصد و يازده بود ( كه در آن سال آغاز شد و تا سال جارى كه دوازده باشد كشيد ) . در آن هنگام حجاج از مكه بازگشته بودند و پيشاپيش آنان يك كاروان بود و اغلب حجاج عقب مانده بودند او كاروان را زد كه در آن بسيارى از بغداديان بودند آنها را غارت كرد و خبر غارت بساير حجاج عقب مانده كه در محل « فيد » بودند رسيد كه در همان محل درنگ كردند تا خواربار آنان فنا شد آنگاه ناگزير با شتاب راه را طى كردند . ابو الهيجاء بن حمدان به آنها گفته بود كه سوى « وادى القرى » باز گردند و آنها پند او را به كار نبستند . او بحجاج گفته بود كه در محل « فيد » نمانند و به عقب برگردند و آنها فكر كردند كه راهشان دراز خواهد شد و براى آنها ناگوار بود نصيحت و دستور او را نپذيرفتند .
ابو الهيجاء رئيس راه و محافظ راههاى كوفه و بسيارى از حجاج بود ( كه آن دستور و پند را داد ) . چون خواربار آنها نابود شد راه كوفه را گرفتند كه ناگاه دچار قرمطيان شدند . ابو الهيجاء و احمد بن كشمرد ( فارسى - يكى از سالاران ) و نحرير و احمد بن بدر عم مادر مقتدر گرفتار شدند اشترهاى حجاج را ابو طاهر