و ستيز كردند و او را بازداشتند امير احمد ناگزير دوباره حسين بن على ( مذكور ) را فرستاد او هم سيستان را گرفت و طمع كرد كه خود والى آن ديار شود ولى امارت آن سامان را بسيمجور واگذار كردند كه ما همه آن جريان را شرح داديم .
چون سيمجور امير سيستان شد حسين بن على رنجيد و با منصور مذكور بعد از قتل امير احمد متحد شد كه با هم قيام كنند كه منصور امير كل خراسان و حسين بن على جانشين او در آن سامان باشد . چون امير احمد كشته شد منصور بن اسحاق در نيشابور و حسين مذكور در هرات بودند . حسين بن على از هرات نزد منصور بنيشابور رفت و او را باعلان تمرد و عصيان وادار كرد و بنام منصور در نيشابور خطبه خوانده شد : حمويه از بخارا با سپاه عظيم نيشابور را قصد كرد ناگاه منصور درگذشت . گفته شد : حسين به او سم داد و او را كشت ( كه بىرقيب بماند ) چون حمويه نزديك شد حسين راه هرات را گرفت و رفت و در همان شهر اقامت كرد .
محمد بن حيد رئيس شرطه ( پليس ) بخارا بود كه بر رياست او زمانى بس دراز مىگذشت او براى كارى سوى نيشابور روانه شده بود وارد شهر شد و بدون كسب اجازه بازگشت . از بخارا نامه به او نوشته شد كه چرا بدون اجازه بازگشته ؟ او ( بيمناك شد ) در عرض راه از برگشتن به شهر بخارا منصرف شد و حسين را در هرات قصد كرد . حسين بن على هم ( باز ) از هرات سوى نيشابور لشكر كشيد و برادر خود منصور را در شهر هرات بنيابت خود گماشت . حسين نيشابور را گشود . احمد بن سهل از بخارا بجنگ او فرستاده شد . احمد اول هرات را محاصره كرد و گشود و منصور ( برادر حسين ) از او امان گرفت . احمد هم از هرات سوى نيشابور لشكر كشيد و در ماه ربيع الاول سنه سيصد و شش به آنجا رسيد با حسين نبرد كرد و پس از جنگ و محاصره شهر اتباع حسين گريختند و خود او اسير شد . احمد بن سهل پس از فتح و ظفر در نيشابور اقامت گزيد ، ما بايد شرح غلبه احمد بر نيشابور و گرفتارى حسين را در اخبار سنه سيصد و شش بيان كنيم ولى براى اتمام شرح جنگ در اينجا ( و قبل از رسيدن سال مذكور ) مبادرت نموديم .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 139
مساهمون: ابن الأثير
ص١٣٩