قرار داد . اهالى صقليه هم تجمع كردند و شوريدند و اهالى شهر « جرجنت » هم به يارى آنها رسيدند و با او نبرد كردند كه شكست نصيب آنها شد و گريختند . گروهى از بزرگان و رؤسا قوم را كشت و عدهء هم گرفت و بند كرد و اهالى شهر امان خواستند به آنها امان داد باستثناء دو شخص كه فتنه را برپا كرده بودند اهالى راضى شدند و آن دو شخص را گرفت و نزد مهدى بافريقا فرستاد . او شهر را فتح و ديوار و دروازهها را ويران كرد . از طرف مهدى هم به او نامه رسيد كه از عموم مردم عفو كند كه كرد .
بيان وفات عبد اللّه بن محمد بن امير اندلس و امارت عبد الرحمن ناصر
در آن سال عبد اللّه بن محمد بن عبد الرحمن بن حاكم بن هشام بن عبد الرحمن بن معاويه اموى امير اندلس در ماه ربيع الاول درگذشت . سن او چهل و دو سال بود . او سفيد رو و چشم كبود و معتدل بود موى خود را با رنگ سياه خضاب مىكرد مدت امارت او بيست و پنج سال و يازده ماه بود . يازده پسر از او ماند .
يكى از فرزندانش محمد مقتول بود كه در مرز كشته شده بود و محمد مذكور پدر عبد الرحمن ناصر بود كه بعد از جد خود بامارت رسيد پس نسب او چنين است :
عبد الرحمن بن محمد بن عبد اللّه بن محمد بن عبد الرحمن بن حكم بن هشام بن عبد الرحمن كه امارت اندلس را تشكيل داد ابن معاويه بن هشام بن عبد الملك بن مروان بن حكم اموى مىباشد . مادرش كنيز فرزند دار ( ام ولد باصطلاح كنيزى كه فرزند زائيد و آزاد شده ) نام مادرش « مرئه » . سن او هنگامى كه پدرش كشته شد بيست روز بود .
داستان امارت او شيرين است زيرا او جوان بود و اعمام او و اعمام پدرش همه در دربار او بودند هيچ اختلافى ميان آنها در امر امارت رخ نداد . امارت سراسر مملكت به او رسيد كه بر آن مملكت قبل از او اختلاف شديد بود . فقط چند قلعه مانند « بكورة ريه » تسليم نشد و او جنگ كرد و آنها را گشود و مملكت آرام و اصلاح