جنگ در كنار رود « ريان » رخ داد . سياهان حمله سخت بر تركان كردند . پرچم دار آنها را كشتند ابو هلال با تركان تحت فرمان خود گريخت . سياهان هم آنها را دنبال كردند . از اتباع ابو هلال عدهء بيشتر از هزار و پانصد تن كشتند و باز كشتند .
يكى نزد او رفت و خبر داد كه « زينبى » ( از بنى العباس ) يك عده سوار باضافه داد و طلب ( مجاهد - بنام مقطوع از اطاعت خداوند ) و بلاليه و سعديه كه عده آنها فزون بود به قصد او لشكر كشيده . بندهايى هم همراه خود حمل كرده كه گرفتاران را بند كند و سياهان را كتف بسته اسير نمايد فرمانده آن سپاه ابو منصور بود كه عدهء از بندگان بنى هاشم همراه او بودند .
صاحب الزنج على بن ابان را بفرماندهى صد سياه فرستاد كه خبر آن سپاه را بيارد . على بن ابان با عدهء از آنها مقابله و آنها را منهزم كرد . بندگان كه در صف دشمن بودند همه بعلى بن ابان ملحق شدند . صاحب الزنج عده ديگرى از اتباع خود فرستاد . به محلى رسيدند كه هزار و نهصد كشتى در آن لنگر انداخته و عدهء بمحافظت و حراست كشتىها گماشته شده بودند . چون نگهبانان از دور زنگيان را ديدند گريختند . زنگيان محمولات كشتىها را ربودند و نزد صاحب الزنج بردند . چون اموال و اسراء را آوردند ميان آنها حجاج بودند كه كعبه را قصد مىنمودند و ميخواستند از طريق بصره به مكه بروند . او با حجاج بحث كرد و آنها او را تصديق و عقايدش را قبول كردند . به او گفتند : اگر مخارجى همراه خود مىداشتيم با تو مىمانديم و ترا يارى مىكرديم او آنها را آزاد كرد . باز يك عدهء بعنوان طليعه ( پيش آهنگ ) فرستاد كه خبر لشكر دشمن را بيارند رفتند و خبر آوردند كه سپاهى عظيم او را قصد كرده . دستور داد محمد بن سالم و على بن ابان با عده خود در نخلستان كمين شوند و خود بر يك تپه بلند كه بر دشمن مسلط شده بود قرار گرفت . ناگاه درفشها نمايان شد كه جنگجويان هجوم بردند دستور داد زنگيان تكبير كنند . سواران حمله كردند و زنگيان عقب نشستند تا بكوه رسيدند كه صاحب الزنج و عدهء او در آن آماده بودند . باز خيل حمله كرد و زنگيان پايدارى
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 75
مساهمون: ابن الأثير
ص٧٥