شكست خورد و گريخت و بسيارى از اتباع او كشته شدند .
على بن الحسين بن اسماعيل بن عباس بن محمد ( عباسى ) امير الحاج شد .
در آن سال ابو الوليد بن عبد الملك بن قطن قيروانى نحوى در قيروان وفات يافت او در نحو و لغت و لسان عرب پيشوا و دانشمند بود . در سنه دويست و پنجاه و پنج درگذشت و اين اصح روايات است .
سنه دويست و پنجاه و پنج
بيان غلبه يعقوب بن ليث صفار بر كرمان و تصرف آن ديار
در آن سال يعقوب بن ليث صفار كرمان را گشود . سبب اين بود كه على بن حسين بن شبل امير فارس بود بمعتز نوشت و از او خواست كه كرمان را ضميمهء فارس نمايد زيرا خانواده طاهر در قبال يعقوب ضعيف و عاجز مىباشند و يعقوب سيستان را از آنها گرفت . على بن حسين بن شبل پرداخت خراج را بتعويق و تأخير انداخته بود . معتز به او نوشت كه كرمان تحت امارت تست و در عين حال فرمان ايالت كرمان را براى يعقوب صادر كرد تا هر دو را بجان يك ديگر اندازد تا مخارج لشكر كشى يكى از آن دو از دوش او ( معتز ) ساقط شود و هر كدام كه نابود شود بسود او خواهد بود آنگاه خود با يك دشمن ستيز خواهد كرد . هر يك از آن دو تظاهر بفرمانبردارى مىكردند ولى حقيقت نداشت و هر دو باطنا متمرد بودند و معتز هم بر عصيان درونى آن دو واقف بود . على بن حسين بن شبل طوق بن مفلس را براى ايالت كرمان فرستاد ، يعقوب هم براى تصرف آن شتاب كرد ولى طوق زودتر رسيد و مدت دو ماه در شهر ماند . فاصله ميان او و يعقوب يك مرحله بود ولى هيچ يك از آن دو بمقابله نپرداختند . چون مدت بدرازا كشيد يعقوب تظاهر كرد كه بسيستان برگردد و دو منزل هم عقب كشيد . طوق بر عقب رفتن او آگاه شد گمان برد كه او از تسخير كرمان