داد . شاه بن ميكال و سالاران ديگر را بجنگ شورشيان فرستاد آنها رفتند .
ابو القاسم ( سالار شورشيان ) و ابن خليل كه هر دو در راس متمردين قرار گرفته بودند بيمناك شدند . شورشيان هم از دور آنها پراكنده شدند . ابن خليل چون شاه - ابن ميكال را ديد نهيب داد و جنگ كرد ميان اتباع محمد افتاد و كشته شد .
ابو القاسم پنهان شد او را پيدا كردند و گرفتند و نزد فرزند طاهر بردند . سپاهيان ( شورشيان ) محل خود را « باب الحرب » ترك كرده بخانههاى خود رفتند . ابو القاسم را آن قدر تازيانه زدند تا مرد و آن واقعه در ماه رمضان بود .
بيان خلع مؤيد از ولايتعهد
در آن سال معتز ( خليفه ) برادرش مؤيد را از ولايتعهد خلع كرد . سبب اين بود كه علاء بن احمد والى ارمنستان پنج هزار دينار براى مؤيد فرستاد كه خرج خود كند . عيسى بن فرخانشاه آگاه شد آن مال را ربود . مؤيد تركان را ضد عيسى برانگيخت ولى مغربيان را نتوانست ضد او تحريك كند . معتز شنيد فرستاد مؤيد و ابو احمد ( هر دو برادرش ) را حاضر كردند . از ولايتعهد خلع نمود و هر دو را بزندان سپرد و بتركان عطاء كامل داد همچنين مغربيان . گفته شد مؤيد را چهل تازيانه زد . از او اعتراف به خط خود گرفت كه خود را از ولايتعهد خلع كرده و آن در شهر سامرا بود . مؤيد در همان سال در ماه رجب درگذشت علت مرگ او اين بود كه زن يكى از تركان بمحمد بن راشد خبر داد كه تركان تصميم گرفتند كه مؤيد را از زندان اخراج كنند . محمد هم بمعتز خبر داد ولى موسى فرزند بغا گفت :
تركان ميخواهند ابو احمد بن متوكل را آزاد كنند زيرا با او انس داشتند ( تحت فرمان او بودند در جنگ بغداد ) روز بعد ( معتز ) قضات و فقهاء را دعوت كرد و جنازه مؤيد را از محبس بيرون آورد و از آنها گواهى خواست كه در پيكر او اثر ضرب و جرح نبوده سپس او را نزد مادرش فرستاد كفن او را هم خود تهيه كرد و مادرش او را دفن نمود .