را غارت كردند . علت اين بود كه غلام او زنى را هدف تير كرد و كشته بود .
از او نزد دولت شكايت كردند . او در خانه تحصن كرد و غلامان خود را فرمان داد كه مردم را هدف كنند كه گروهى را كشتند و زخمى كردند عوام بر آنها شوريدند و دو مرد از آنها را كشتند كه آن دو مرد مأمور دولت بودند . آنگاه بر خانه او هجوم بردند . اموال و چهارپايان را ربودند و خود او گريخت . محمد بن عبد اللّه بن عبد اللّه بن طاهر كه از طرف پدر نيابت ( رياست پليس ) را داشت اموال غارت شده ابراهيم را گرفت و به او پس داد .
در آن سال براى يارى ابو الساج لشكرى فرستاده شد كه هنگام مراجعت او از مكه به او رسيد و او بجده رفت و از مخزومى ( متمرد ) مركب حامل مال و سلاح ربود . ( مركب - گارى ) .
در آن سال نماينده احمد بن طولون در مرز شام قيام كرد مرزبان آن ديار بازمار ( بازيار ) خادم فتح بن خاقان بود . او را گرفت و بند كرد . گروهى از مرزنشينان بر او شوريدند و بازمار ( مازيار يا بازيار ) را آزاد كردند و نماينده ابن طولون گريخت و مردم از بودن ابن طولون در خطبه و دعا خوددارى كردند .
ابن طولون خواست به محل « اذنه » برود كه اهالى طرسوس در آنجا تحصن نمودند و به او راه ندادند .
بازمار هم با آنها بود . ابن طولون ناگزير بازگشت و در حمص و بعد در دمشق اقامت گزيد .
در آن سال رافع بن هرثمه جانشين خجستانى شد و بر تيول او غالب گرديد .
ماليات اغلب شهرهاى خراسان را براى چندين سال گرفت . مردم فقير و پريشان و خانه خراب شدند .
در آن سال واقعه ( جنگى ) ميان حسنىها و حسينىها و جعفرىها ( اولاد جعفر طيار برادر على ) رخ داد .
هشت تن از جعفرىها كشته شدند . فضل بن عباس عباسى را كه حاكم شهر
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 237
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٣٧