آرند تا بداند چه كسى كشته يا دچار غرق شده يا زنده مانده در آن هنگام نامه انبار رسيد كه عدهء مقتولين ترك دويست و مجروحين چهار صد و اسراء بغداد دويست و بيست و سرهاى بريده هفتاد بوده . تركان عدهء از بازاريان را بازداشت كرده بودند كه آزاد كردند .
حسين دوباره لشكر كشيد و آن در تاريخ هيجدهم جمادى الثانية بود . از رود « اربق » هم گذشت .
روز سه شنبه هشتم ماه رجب مردى رسيد و بحسين خبر داد كه تركان قصد دارند از رود بگذرند و با او نبرد كنند او آن مرد را تازيانه زد ولى حسين بن على بن يحيى ارمنى را با دويست مرد جنگى براى حمايت ساحل رود فرستاد .
تركان چون ديدند كنار رود را گرفتهاند تغيير عبور داده و از راه ديگر گذشتند حسين بن على سخت پايدارى كرد و كسى نزد حسين فرمانده كل فرستاد كه مدد بفرستد پيك رسيد و به او گفتند حسين خوابيده ديگرى فرستاد و به او گفتند حسين بيدار شد و دست و رو شست و دوباره خوابيد . حسين ارمنى نا اميد سوار زورق خود شد و رفت اتباع او هم گريختند . تركان رسيدند و عدهء دويست تن كشتند .
كشتىها هم بازگشتند بسيارى از مردم غرق شدند و فراريان ببغداد رسيدند تركان تمام اسباب و اسلحه و كالاهاى آنها را ربودند . عده از فرماندهان حسين هم كشته شدند .
هندوانى درباره حسين و گريز او گفت :
يا احزم الناس رايا فى تخلفه * عن القتال فلطت الصنو بالكدر
لما رأيت سيوف الترك مصلتة * علمت ما فى سيوف الترك من قدر
فصرت مضطجرا ذلا و منقصة * و النصح يذهب بين العجز و الضجر
يعنى : اى كه خردمندتر و كاردانتر از مردم از حيث عقل و رأى ولى در عقب ماندگى و تخلف از جنگ تو آب صاف را با آب گل آلود مخلوط و ممزوج كردى . ( تدبير تو در هم و بر هم و كدر شده ) چون شمشيرهاى اخته تركان