توانستند اموال سبكبار را حمل كردند و با خود بردند و آنچه را كه نتوانستند ببرند در چاه انداختند . چون مسلمين كوچ كردند روميان جزيره را گرفتند .
مسلمين هم بعضى برگشتند و گروهى در خود جزيره پراكنده شدند .
پادشاه روم سوى « قاليقلا » لشكر كشيد و در « مرج خصى » ( مرزاخته ) لشكر زد و بكوشان پيغام داد كه به يارى او برخيزد كوشان هم با عده خود شهر را محاصره كرد . دو برادر ارمنى از ارمنىهاى مقيم و محصور شهر نقبى زدند و رخنه دربار و ايجاد كردند و كوشان و اتباع او را به شهر راه دادند . آنها داخل شده و غلبه كردند مردان را كشتند و زنان را گرفتار و برده كردند . محافظ شهر را هم نزد پادشاه روم فرستادند ( اسير كردند ) .
بيان حوادث
در آن سال سفاح عم خود سليمان را بايالت بصره فرستاد . اطراف بصره و بحرين و عمان و قصبات دجله و « مهرجانقذك » را به او سپرد . ( كه والى همه آن ايالت باشد ) .
اسماعيل بن على را هم بحكومت اهواز منصوب كرد .
در آن سال داود بن على هر كه را كه در مكه و مدينه از بنى اميه يافت كشت .
چون خواست آنها را بكشد عبد اللّه بن حسن بن حسن ( بن على ) به او گفت : اى برادر اگر تو اينها ( بنى اميه ) را بكشى كسى در مملكت نخواهد ماند كه تو نسبت به او مباهات كنى . براى تو بس نباشد كه اينها ( زنده باشد ) ترا ببينند كه با تبختر مىروى و بر مىگردى و خود با خوارى سرافكنده باشند ؟ او پند وى را نپذيرفت و همه را كشت .
در همان سال هم خود داود بن على در شهر مدينه و در ماه ربيع الاول درگذشت هنگام مرگ فرزند خود موسى را بجانشينى خويش منصوب و معين نمود .
چون خبر مرگ داود بسفاح رسيد . حكومت مدينه و مكه و طائف و يمامه را بخال ( دائى خود ) يزيد بن عبيد اللّه بن عبد المدان حارثى واگذار كرد حكومت يمن