جنگ كرد آنها گريختند و كسانى كه در ازدحام و گريز جان داده بودند بيشتر از از كشتگان بودند عدهء مقتولين چند هزار نفر شده بودند . ابو مسلم قاسم بن مجاشع ( با عده ) را از طريق هموار و شاهراه بنيشابور فرستاد . بقحطبه نوشت كه با تميم بن نصر بن سيار جنگ كند همچنين نابئ بن سويد و اتباع آنها و كسانى كه به آنها پناه برده بودند كه خراسانيان بودند . اتباع شيبان بن سلمه خارجى ( پس از قتل او ) بنصر ملحق شده بودند . ابو مسلم على بن معقل را با عده ده هزار لشكرى براى جنگ تميم بن نصر بن سيار فرستاد كه زير فرمان قحطبه باشند . قحطبه هم « سوذقان » را قصد كرد كه لشكرگاه تميم بن نصر و نابئ بود . او لشكر خود را آراست و فرمان حمله داد و دشمن را بكتاب خداوند و سنت پيغمبر و رضاى آل محمد ( برگزيده آل محمد ) دعوت كرد .
آنها اجابت نكردند . جنگى بسيار سخت رخ داد تميم بن نصر بن سيار در ميدان كشته شد . بسيارى از اتباع او به خاك و خون افتادند . لشكرگاه آنها بيغما رفت . عده آنها سى هزار تن بود كه پراكنده شدند نابئ بن سويد گريخت و به شهر تحصن نمود .
قحطبه او را در شهر محاصره كرد . ديوار قلعه را نقب زدند و شكافتند و به شهر داخل شدند و نابئ و اتباع او را كشتند . نصر بن سيار كه در نيشابور بود خبر واقعه و قتل فرزند خود را شنيد چون قحطبه اموال را بدست آورد هر چه ربود بخالد بن برمك سپرد ( كه نزد ابو مسلم ببرد ) خود سوى نيشابور لشكر كشيد . نصر بن سيار آگاه شد از نيشابور گريخت اتباع او هم پراكنده شدند . « قومس » را پناهگاه خود نمود . از آنجا نزد نباتة بن حنظله كه در گرگان بود رفت .
قحطبه با سپاه خود وارد نيشابور شد و مدت ماه رمضان و ماه شوال در آن ديار اقامت نمود .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 15
مساهمون: ابن الأثير
ص١٥