در آن سال سواد بن رفاعة بن ابى مالك قرطبى ( نسبت به شهر قرطبه ) و سعيد بن جمهان ابو حفص اسلمى وفات يافتند شخص اخير از سفينه ( ايرانى - يار پيغمبر ) حديث خلافت را روايت كرده بود كه عده خلفاء سى تن باشد . همچنين يونس بن عبيد بصر گفته شده او در سنه صد و سى و نه درگذشت .
سنه صد و سى و نه
بيان جنگ و غزاى روم
در آن سال صالح بن على و عباس بن محمد بنا و ترميم حصار و ديوار شهر مالطيه ( مالت ) را پايان دادند و هر دو با هم ( لشكر كشيدند ) به قصد غزاى صائفه از طريق حدث رفتند و در بلاد روم راه نفوذ يافتند و دو خواهر صالح ام عيسى و لبابه كه هر دو دختر على بودند در آن غزا مصاحبت داشتند هر دو خواهر نذر كرده بودند كه اگر ملك و دولت بنى اميه نابود شود بجهاد و غزا مبادرت كنند .
جعفر بن حنظلة مهرانى نيز از مالت براى غزا لشكر كشيد .
در آن سال فداء ( تبادل و خريد و فروش گرفتاران ) ميان منصور و پادشاه روم تبادل شد و انجام گرفت . اسراء « قالىقلا » و ديگران از روميان مبادله و فروخته شدند . « قالىقلا » را هم ساخت و آباد كرد و مردم مهاجر را به شهر خود برگردانيد گروهى از مردم جزيره براى اقامت در آن شهر دعوت كرد و سكنى داد . آنها ( اهل جزيره ) و مردم متفرق ديگر در آن شهر اقامت كردند و بنگهدارى و حمايت آن كمر بستند . بنابر اين از اهل صائفه ( روميان ) كسى در شهر نماند تا سنه صد و چهل و شش كه منصور گرفتار قيام دو فرزند عبد الله بن حسن بن حسن شده بود اگر چه بعضى روايت كردهاند كه در همان زمان حسن بن قحطبه باتفاق عبد الوهاب بن ابراهيم امام در سنه صد و چهل براى جنگ و غزاى صائفه ( روميان ) لشكر كشيدند و قسطنطين