سؤال :
1 - در مواردى كه بر أساس دستور شارع مقدس ، خوب شدن جراحت يا نقص
عضو ، ميزان دية را تغيير مىدهد ، مخارج وهزينه هاى درمان به عهده جانى است يا
مجنى عليه ؟
2 - چنانچه به عهده مجنى عليه باشد در مواردى كه هزينه هاى درمان بيش از
مقدار دية مأخوذه است ، آيا راهى براي جبران خسارات زائد بر مقدار دية وجود
دارد يا خير ؟
( در اين گونه موارد چه بسا هزينه هاى درمان بيش از مقدار دية مقرره باشد ) .
3 - در مواردى نظير شكستگى ستون فقرات كه دية كامله دارد ، طبق فتواى
فقهاء اگر اين شكستگى به گونه اى معالجه شود كه اثرى از جنايت باقي نماند ، جانى
بايد يكصد دينار بپردازد .
در اين گونه موارد فعليت درمان واصلاح ملاك است يا قابليت آن ؟
به اين معنى كه اگر فعليت ملاك باشد از ابتداء دية كامله به عهده جانى قرار
مىگيرد وجانى يا موظف به پرداخت تمام دية مىباشد - كه پس از اصلاح وخوب
شدن ، 900 دينار به أو پس داده مىشود - ويا منتظر مىماند كه پس از معالجه ، دية
مقرره ( 100 دينار ) را بپردازد . ( اگر چه ذمه اش به كل دية مشغول است ) .
ولى اگر قابليت درمان ملاك باشد از همان ابتداء ، ذمه جانى به يكصد دينار
مشغول مىشود .
استفتاءات قوه قضائيه ( فارسي ) — صفحة 64
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٦٤