جواب :
( باسمه جلت أسمائه )
الف ) رواياتى دلالت مىكند بر اين كه بر مريض اقامه حد نمىشود تا خوب شود
1 - مراد از مرض مانع به قرينه مناسبت حكم موضوع مرضى است كه اجراء حد موجب
عوارض شديدي بشود زايد بر آنچه بر شخص صحيح وارد مىشود .
ودر خصوص مريضى كه يخاف عليه الموت روايت خاصي وارد است . ولى به واسطه
آن روايت نمىتوان از اطلاق روايات دست كشيد .
2 - ودر مستحاضة نيز روايتي وارد است دلالت دارد بر اين كه اجراء حد بايد تأخير
بيافتد تا قطع شدن خون .
3 - مقتضاى اطلاق روايات عدم فرق بين مرض عمدى وطبيعي است .
4 - روايات تأخير به قرينه آن كه غايت تأخير را خوب شدن قرار داده مختص است
به عارضه موقت .
ودر عارضه دائمي روايتي دال است بر اين كه به وسيله يك بسته صد عددي يك
ضربه به أو زده مىشود .
5 - در عوارض موقت وزائل شدني بين مواردى كه براي درمان زمان زيادى نياز
است يا مواردى كه چنين نيست فرقى نيست .
6 - كما اين كه فرقى بين مواردى كه درمان هزينه زيادى دارد وغير آن نيست .
7 - در مغمى عليه روايت خاصي نديدم .
ولى از رواياتى كه در مجنون وارد است دلالت دارد بر اين كه اگر در حال سلامت زنا
كرد وبعد ديوانه شد اجراء حد بر أو در حال جنون مىشود
حكم مغمى عليه نيز استفاده مىشود وبايد اجراء حد بشود .
( تاريخ جواب استفتاء : 19 جمادى الأولى 1419 )
استفتاءات قوه قضائيه ( فارسي ) — صفحة 48
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٤٨