سؤال :
در باره مجرمى كه بيمار است ; بفرماييد :
الف ) آيا حاكم شرع مىتواند در حال بيمارى حكم وى را اجراء نمايد يا بايد تا
بهبودى كامل وى ، آن را به تأخير اندازد ؟
ب ) بر فرض لزوم تأخير اجراى حكم تا كسب بهبودى ; بفرماييد :
1 - مراد از بيمارى مانع اجراى حكم ، از نظر شرعي چيست ؟ ( آيا همان متفاهم
عرفى است يا آن چه پزشكان آن را بيمارى مىنامند ويا امر ثالثى است ؟ )
2 - آيا حيض ونفاس واستحاضة در حكم بيمارى است ؟
3 - آيا بين عارضه اى كه محكوم عمدا بر خود وارد كرده با آن چه به طور طبيعي
عارض شده تفاوتى هست ؟
4 - آيا بين عارضه دائمي ( مانند سرطان ) وموقتى ( مانند درد آپانديس ) فرقى
هست ؟
5 - در عوارض موقت وزائل شدني ، آيا بين مواردى كه براي درمان زمان زيادى
نياز است ( مانند بيمارى سل ) با مواردى كه چنين نيست ( مانند تب ولرز ) تفاوتى
وجود دارد ؟
6 - آيا بين مواردى كه درمان آن هزينه بسيار بالايى دارد ( مانند جراحى قلب ) با
مواردى كه چنين نيست تفاوتى هست ؟
7 - اگر محكوم ، مغمى عليه شود ، چه حكمي دارد ؟
استفتاءات قوه قضائيه ( فارسي ) — صفحة 47
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٤٧