جنگ هولناك و عظيم تن دادند . مسلمين اندكى عقب نشستند . حرشى آنها را تشجيع و تحريض كرد او گفت بردبار و پايدار باشيد . آنها برگشتند و حملهء سخت نمودند .
اسرائى كه در بند خزر بودند ضجه و استغاثه كردند و تكبير و تهليل و دعا نمودند .
مسلمين پس از شنيدن ضجه و استمداد آنها دليرتر شدند يك ديگر را تشجيع كردند .
كسى نماند از مسلمين كه به حال زار اسراء نگريد و با آنها همدردى نكند همه گريستند و بكين كمر بستند . بر شدت قتل افزوده شد دشمن را بستوه آوردند و بسيار كشتند و زدند و انداختند . دشمن ناگزير پشت كرد و تن بگريز داد . مسلمين گريختگان خزر را دنبال كردند تا برود ارس رسيدند از ادامهء تعقيب خوددارى كردند هر چه در لشكرگاه آنها بود بيغما بردند ، اسراء را آزاد كردند بردهها را رها نمودند و همه را در باجروان سكنى دادند پس از آن فرزند پادشاه خزر بقيهء عسكر را جمع و حرشى را قصد نمود در كنار رود بيلقان لشكر زد . حرشى شنيد سپاه مسلمين را كشيد و در كنار نهر بيلقان مقابله به عمل آمد . حرشى مردم را نهيب داد همه دليرانه حمله كردند .
صف لشكر خزر را متزلزل كردند . حملات خود را دنبال نمودند و ادامه دادند .
سپاه خزر سخت پايدارى كرد ولى بعد ناگزير تن بگريز دادند . كسانى كه دستخوش رود شدند بيشتر از كشتگان بودند . حرشى غنايم را بدست آورد و به طرف باجروان رفت در آنجا غنايم را ميان سپاهيان تقسيم كرد و خمس را براى هشام بن عبد الملك فرستاد و به او مژدهء پيروزى مسلمين را داد كه خداوند ظفر را نصيب اسلام فرمود .
هشام هم نامهء شكرآميز به او نوشت و پاسخ نيكى داد و او را نزد خود احضار كرد .
برادر خود مسلمة بن عبد الملك را بايالت ارمنستان و آذربايجان منصوب كرد ، او به محل ايالت خود رسيد و تركان را قصد نمود . در آن هنگام زمستان سختى شده بود و او در وقت شدت سرما تركان را پى كرد و راهها را پيمود و از بلاد آنها گذشت .
بيان واقعهء جنيد در شعب
در آن سال جنيد به قصد جنگ و غزا لشكر كشيد و طخارستان را قصد نمود .