آنها و مال ما در دست آنهاست . نصر بن سيار از طرف مروان امير است او امور را در دست گرفته و اداره مىكند و بر منبر بنام مروان خطبه و دعا مىنمايد و او را امير المؤمنين مىداند و ما نزد خداوند گواهى مىدهيم كه نصر گمراه است بدين سبب على بن كرمانى را برگزيده و اتباع او را ترجيح دادهايم . آن عدهء هفتاد تن پيروان بنى العباس ) همه باتفاق گفتند : ما عقيده مرثد بن شقيق را اختيار مىكنيم .
نمايندگان نصر خوار و سرافكنده برخاستند و رفتند .
نمايندگان كرمانى با رستگارى و خرسندى برگشتند . ابو مسلم هم از محل « الين » به محل « ماخوان » كوچ كرد . بشيعيان دستور داد كه خانه بسازند زيرا خداوند آنها را از اتحاد عرب مصون داشته .
فرزند كرمانى ابو مسلم را پيغام داد كه با عده خود از ناحيه كه در تصرف ابن كرمانيست داخل شهر مرو شود و خود ابن كرمانى با قبايل خويش از ناحيهء ديگر هجوم خواهد برد . ابو مسلم به او جواب داد كه من ايمن و آسوده نخواهم بود زيرا بيم اين مىرود كه تو با نصر متحد شوى و ما را محاصره و دچار كن ولى بهتر اين است كه تو جنگ را آغاز كنى . ابن كرمانى وارد شهر شد و جنگ را برپا كرد .
ابو مسلم هم شبل بن طهمان نقيب را بفرماندهى سواران فرستاد كه داخل شهر شد . شبل در كاخ بخارى خدا منزل گزيد . و ابو مسلم را پيغام داد نزد آنها بيايد ابو مسلم از « ماخوان » خارج شد ( و مرو را قصد كرد ) در حالى كه اسيد بن عبد اللّه خزاعى فرمانده مقدمه و مالك بن هيثم خزاعى فرمانده ميمنه و قاسم بن مجاشع تميمى فرمانده ميسره او بودند لشكر كشيد و بمرو رسيد . دو گروه هم در حال جنگ بودند ( نصر و كرمانى ) ابو مسلم بهر دو دستور داد كه از جنگ خوددارى كنند . اين آيه را هم ميخواند :
وَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ
تا آخر آيه .
يعنى - او ( موسى ) غفلتا داخل شهر شد ديد دو مرد يكى از ياران و ديگرى از دشمنان او در حال نبرد هستند . ( نصر و فرزند كرمانى ) .
ابو مسلم بقصر امارت رفت و بهر دو گروه دستور داد كه از جنگ خوددارى