مالك جزرى هم در آن سال وفات يافت . غير از اين هم گفته شده : همچنين ابو حصين عثمان بن حصين اسدى كوفى .
( حصين ) بفتح حاء و كسر صاد . ابو اسحق عمرو بن عبد اللّه سبيعى همدانى هم درگذشت . گفته شده : در سنه بيست و هشت ( بعد از صد ) كه سن او بالغ بر صد گرديد .
( سبيعى ) بفتح سين و كسر باء .
در آن سال عبد اللّه بن دينار وفات يافت گفته شده : در سنه سى و شش ( بعد از صد ) محمد بن واسع ازدى بصرى كه كنيه او ابو بكر بود داود بن ابى هند كه نام ابو هند دينار و او مولاى بنى قشير ابو محمد بود همچنين ابو بحر عبد اللّه بن اسحق مولاى خضر كه علامه علم نحو و لغت بود و آن علم را از يحيى بن نعمان آموخت و بر فرزدق خرده مىگرفت و عيب او را آشكار مىكرد و شعر او را لحن و غلط مىدانست اينها در آن سال وفات يافتند . فرزدق هم درباره شخص اخير الذكر گفت :
فلو كان عبد اللّه مولى هجوته * و لكن عبد اللّه مولى مواليا
يعنى - اگر عبد اللّه خواجه ( آقا ) بود او را هجو ( مذمت ) مىكردم ولى عبد اللّه بنده بندگان است . عبد اللّه به او گفت : در اين بيت باز هم لحن ( غلط ) كردى زيرا بايد بگويى « مولى موال » نه مواليا
سنه صد و بيست و هشت
بيان قتل حارث بن سريج و غلبه كرمانى بر شهر مرو
پيش از اين نوشته بوديم كه يزيد بن وليد بحارث بن سريج امان داد و او از بلاد مشركين بسرزمين مسلمين برگشت كه با نصر مخالفت كرد .
چون ابن هبيره بايالت عراق منصوب شد فرمان امارت خراسان را بنام نصر تجديد نمود . و نصر هم براى مروان بيعت گرفت . حارث گفت : يزيد به من امان داد مروان به من امان نداد . مروان هم امان يزيد را تأييد نخواهد كرد بنابر اين من