واقع شد .
بيان مخالفت اهل غوطه
در آن سال اهالى غوطه ( محل نزديك دمشق ) آغاز مخالفت را نمودند و يزيد بن خالد قسرى را بسالارى خود برگزيدند و شهر دمشق را محاصره كردند كه امير شهر زامل بن عمرو بود ، مروان از حمص لشكرى بفرماندهى ابو الوارد بن كوثر بن زفر بن حارث براى سركوبى آنها فرستاد . همچنين عمر بن وضاح كه عده آنها ده هزار جنگجو بود .
چون به شهر نزديك شدند حمله كردند . اهالى شهر بجنگ آنها كمر بستند ولى شكست خورده گريختند و لشكر مروان لشكرگاه دشمن را غارت كردند و محل « مزه » را آتش زدند . همچنين قرى و مساكن يمانىها را طعمه حريق نمودند .
در آن جنگ يزيد بن خالد گرفتار شد او را كشتند زامل ( فرمانده ) سرش را نزد مروان فرستاد كه در حمص بود . در آن نبرد عمر بن هانى عبسى كه پرهيزگار و مجاهد و همراه يزيد بود كشته شد .
بيان مخالفت اهل فلسطين
در آن سال ثابت بن نعيم با مردم فلسطين قيام كرد مخالفت و ستيز او بعد از واقعه حمص و غوطه تجديد شد . او سوى طبريه لشكر كشيد . حاكم آن ديار وليد بن معاوية بن مروان بن حكم برادرزاده عبد الملك بود . چند روزى مردم شهر جنگ و دفاع كردند . مروان بن محمد فرمان داد كه ابو الورد به يارى آنها برود او لشكر كشيد و چون نزديك شد اهالى طبرى ( دلير شده ) از شهر خارج شده بر ثابت حمله بردند و او را شكست دادند . ابو الورد هم بدنبال او تا فلسطين رفت . دوباره جنگ كردند و ابو الورد پيروز شده او را منهزم نمود . اتباع وى هم همه پراكنده شدند . سه فرزند او را