يعنى درختهاى اثل ( وحشى و نوع مخصوص از درختهاى صحرا معروف است كه در شعر ديگران هم آمده ) را در وادى عقيق ( محل معروف ) در جوار من ( پايدار ) است . و حال اينكه حوادث و مرگ يزيد را ربوده و نابود كرده است .
او هميشه با شمشير خود ناتوان و بىپناهان را حمايت مىكرد . نيكى و عطاى او هم بدورترين كلبه ده مىرسيد .
آن واقعه جنگ نخستين فلج محسوب مىشد . چون خبر قتل مندلث بعبد اللّه بن نعمان رسيد عدهء هزار مرد جنگى از حنيفه ( قبيله ) و ديگران جمع و تجهيز و فلج را قصد كرد . چون با هم مقابله كردند ابو لطيفة بن مسلم عقيلى منهزم شد .
شاعر رجز سرا چنين گفت :
فر أبو لطيفة المنافق * و الجفونيان و فر طارق
لما احاطت بهم البوارق
طارق بن عبد اللّه قشيرى و جفونيان از بنى قشير مىباشد . يعنى ابو لطيفه منافق گريخت . همچنين قوم جفونى طارق نيز گريخت زيرا صاعقه و برق به آنها نازل و احاطه كرده بود . بنى جعده نيز منهزم شدند در حالى كه پالانها و زينها را بر دوش مىكشيدند . دست زياد بن حيان جغدى هم در آن واقعه بريده شد .
او گفت :
انشد كفا ذهبت و ساعدا * انشدها و لا ارانى واجدا
يعنى من پى كف دست و ساعد خود مىگردم . جستجو مىكنم و چيزى بدست نمىآرم .
بعد از آن كشته شد .
بعضى از قوم ربعى چنين گفت :
سمونا لكعب بالصفائح و القنا * و بالخيل شعثا تنحى فى المشكائم
فما غاب قرن الشمس حتى رايتنا * نسوق بنى كعب كسوق البهائم