زرنگ رسيد . عامل او ( حاكمى كه قبل از آن منصوب كرده بود ) در قلعه را به روى او بست و به او راه نداد . چند روزى بمحاصرهء آن گذشت و نتوانست آن را بگشايد . از آنجا راه بست را گرفت قبل از آن عياض بن هميان بن هشام سدوسى شيبانى را حاكم بست كرده بود . او باستقبال وى شتاب كرد و او را پذيرفت . چون اتباع او ( عبد الرحمن ) آسوده شدند و غفلت نمودند او را دستگير و بند كرد . خواست او را نزد حجاج ببرد . رتبيل پادشاه ترك خبر قدوم عبد الرحمن را شنيده و منتظر مقدم او بود . خواست او را استقبال كند . شنيد كه عياض او را بند كرده است بست را محاصره كرد و بعياض پيغام داد كه به خدا سوگند اگر به او آزار دهى يا آسيب رسانى يا يك مو از او كم كنى من از اينجا نخواهم رفت تا ترا بكشم و خانوادهء ترا اسير و اموال ترا غارت كنم . عياض امان خواست و عبد الرحمن را آزاد كرد . عبد الرحمن خواست عياض را بكشد كه رتبيل مانع قتل او گرديد . عبد الرحمن با رتبيل رفت . او را در كشور خود جا داد و باحترام و اكرام او كوشيد . بسيارى از بزرگان و سران سپاه و فرماندهان كه امان حجاج را نپذيرفتند و همه جا پنهان و پراكنده شده بودند ، بدنبال عبد الرحمن راه سيستان را گرفتند . عدهء گريختگان در سيستان بالغ بر شصت هزار مرد شد . همه كرده زرنگ تجمع كرده بمحاصره آن پرداختند . بعبد الرحمن هم نوشتند كه او نزد آنها برگردد كه آنها خراسان را قصد خواهند كرد و در آنجا از عشاير خود ( كه مقيم خراسان بودند ) مدد و نيرو خواهند گرفت . عبد الرحمن هم به آنها پيوست . در غياب او كسى كه پيشنماز شده بود ( بجاى امير كل ) عبد الرحمن بن عباس بن ربيعة بن حارث بن عبد المطلب ( هاشمى ) بود ( كه قبل از آن نامزد خلافت بوده است ) . چون نامهء آنها بعبد الرحمن رسيد او نزد آنها رفت و شهر زرنگ را گشودند . عمارة بن تميم هم با لشكر شام آنها را تعقيب كرد . اتباع عبد الرحمن به او گفتند بهتر اين است كه از سيستان خارج شده بخراسان برويم . گفت : در آنجا يزيد بن مهلب است كه او مردى است شجاع و هرگز قلمرو خود را بشما واگذار نمىكند . اگر ما بخراسان برويم با ما جنگ خواهد كرد . آنگاه ميان دو آتش اهل شام و اهل خراسان خواهيم افتاد . گفتند : اگر ما بخراسان برويم كسانى كه بمتابعت خواهند آمد بيشتر از كسانى خواهند بود كه بجنگ ما كمر بندند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 89
مساهمون: ابن الأثير
ص٨٩