هنگام بامداد نبرد آغاز شد . جنگ بسيار سختى رخ داد . سواران سفيان بن ابرد پراكنده شدند . حجاج بعبد الملك بن مهلب فرمان داد كه حمله كند . او بر اتباع عبد الرحمن حمله كرد . سپاه حجاج هم از هر طرف جنبيد و حمله كرد . عبد الرحمن و اتباع او منهزم شدند . عبد الرحمن بن ابى ليلى فقيه هم كشته شد ، همچنين ابو البخترى طائى . بسطام بن مصقلة بن هبير با چهار هزار سوار از دليران كوفه و بصره پيش رفت . همه غلاف شمشيرها را شكستند و مرگ را استقبال كردند . بسطام اتباع خود را بر هجوم تشجيع كرد ، آنها هم بر اهل شام حمله نمودند و چند بار سپاه شام را پراكنده كردند . حجاج تير اندازان را خواست . آنها هم دشمن را هدف كردند . آنها كشته شدند يك عدهء قليل . فرزند اشعث هم راه سيستان را گرفت .
دربارهء فرار عبد الرحمن از ميدان مسكن چيزهاى ديگرى هم نقل شده و گفته شده است : او ( عبد الرحمن ) با حجاج در مسكن روبرو شد ( لشكرها مصاف دادند ) هر دو سپاه ميان دجله و كرخ بود . مدت يك ماه دو سپاه بجنگ پرداختند . يكى از دهقانان نزد حجاج رفت و گفت من راهى براى وصول به عقب دشمن مىدانم كه چون از درياچه بگذريم پشت سپاه او را خواهيم گرفت كه از يك بيشه سر در آورده او را غافل گير كنيم آن هم پس از گذشتن از فيض و سيل آب . حجاج چهار هزار مرد نبرد با او فرستاد و بفرمانده آنها دستور داد كه اگر آن دهقان راست گفته باشد ( و تو موفق شوى ) صد هزار درهم به او بده و اگر دروغ گفته باشد او را بكش . بعد از آن حجاج با عبد الرحمن جنگ كرد . اتباع حجاج منهزم شدند . فرزند اشعث بلشكرگاه حجاج رسيد و سرگرم غارت گرديد . سپاهيان عبد الرحمن پيروز شدند . اسلحه را انداختند و تن باستراحت دادند ، آن هم بعد از حصول امن و اطمينان . ناگاه نيمه شب آن عده از پشت سر شبيخون زدند و تيغ را به كار بردند . اغلب اتباع عبد الرحمن در فرار به آب فرو رفتند . عدهء غريقان بيشتر از عدهء كشتگان شده بود . عدهء مقتولين چهار هزار بود . ميان آنها عبد اللّه بن شداد بن هاد و بسطام بن مصقله و عمرو بن ضبيعهء رقاشى و بشر بن منذر بن جارود بودند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 87
مساهمون: ابن الأثير
ص٨٧